Celebrity watch: Stephen Colbert

Deze avond hebben we onze tweede celebrity gespot: Stephen Colbert. Colbert presenteert een populaire komische laatavondshow in de VS, The Colbert Report, een spin-off van The Daily Show, waarin hij een ultra-conservatief, patriotistisch typetje speelt. Deze week is zijn boek, I Am America (And So Can You!), verschenen en Colbert kwam promotie voeren in de Apple Store in Soho.

Na zijn praatje stonden wij zorgvuldig opgesteld aan de achteruitgang om deze paparazzifoto te nemen. Missie geslaagd, vinden wij zelf.

Hier vind je gratis video's van The Colbert Report.

Chinatown

Ondertussen hebben we al redelijk wat rondgewandeld in Chinatown. In die niet al te grote buurt wonen ongeveer 150,000 mensen van Aziatische afkomst -- naast Chinezen ook Vietnamezen, Birmezen en Filipino's. In tegenstelling tot Little Italy, is Chinatown echt nog een authentieke buurt en niet alleen een toeristische attractie, en dat merk je duidelijk in het straatbeeld.

De brandweerwagen links is bijvoorbeeld versierd met een typisch Chinese draak, en het korps heet "Chinese Dragonfighters". De brandweermannen (niet op de foto) waren ook overduidelijk van Aziatische afkomst.

Maar het authentieke karakter van Chinatown gaat veel verder dan een vage trots op hun herkomst. Je vindt er bijvoorbeeld exotische vruchten die totaal onbekend zijn in het Westen, en ziet meer Chinese dan Engelse opschriften in winkels -- vaak wordt Engels zelfs helemaal weggelaten. Kortom, je waant je eerder in een Chinese stad met enkele faciliteiten voor Engelstaligen dan omgekeerd.

Hiernaast zie je bijvoorbeeld een typische straathoek in Chinatown. De winkel op de hoek heeft een eentalig Chinees opschrift, de lantaarnpaal heeft een Chinees afdakje en de straatnaam wordt vermeld in het Engels en het Chinees. Ter vergelijking: stel je voor dat straatborden in Brussel of Antwerpen Arabische opschriften zouden hebben.

Is Chinatown dan een soort getto? Die term zal je zeker nooit horen gebruiken in New York, iedereen heeft het over een "etnische buurt". Daarmee wordt duidelijk dat vreemde culturen hier eerder als een verrijking dan als een noodzakelijk kwaad worden gezien.

Potato/potato: gsm

(Onder het motto "You say po-tee-to, I say po-ta-to": kleine verschillen tussen Europa en de VS)

Omdat de meeste Belgische gsm's niet bruikbaar zijn in de VS (iets met de frequentie), hebben we ons onlangs Amerikaanse gsm's aangeschaft. We merkten onmiddellijk op dat het hier enorm goedkoop was om te bellen: ongeveer half zo duur als in België.

Jammer genoeg bleek al snel dat je hier niet alleen moet betalen om te bellen, maar ook om opgebeld te worden, en zelfs om sms'jes te ontvangen. Dikke afzetterij dus.

Multi-Ethnic Eating Tour

Een van onze favoriete bezigheden hier is het ontdekken van de vele buurten die Manhattan rijk is. Doorgaans proberen we met onze reisgids zo veel mogelijk zelf onze wandelroutes uit te stippelen, maar soms is het handig -- en leerrijk -- om een gegidste tour te volgen.

De rondleiding die we afgelopen zondag volgden, is zeker een aanrader voor al onze toekomstige bezoekers: de Multi-Ethnic Eating Tour georganiseerd door Big Onion Walking Tours. Twee uur lang wandelden we doorheen de Joodse Lower East Side, Chinatown (foto boven) en Little Italy, terwijl we tussendoor allerlei lokale specialiteiten te proeven kregen van onze gids. Een aantal van onze favoriete hapjes waren gefrituurde Mangu uit de Dominicaanse Republiek (dit is een kruising tussen een aardappel en een banaan), Halva (een zoet dessertje uit het Middellandse-Zeegebied), allerlei Chinese snoepjes, en ook heerlijke, artisanaal gepekelde augurken van The Pickle Guys (foto rechts).

Columbus Day

Vandaag was het Columbus Day in Amerika. Op de 2e maandag van oktober herdenken de Amerikanen de verjaardag van de komst van Columbus naar Amerika op 12 oktober 1492. Jammer genoeg betekende deze feestdag geen vrijaf voor ons -- noch voor de modale Amerikaan. Doorgaans sluiten namelijk enkel overheidsinstellingen, en ook een aantal banken, de deuren met Columbus Day.

In New York wordt deze dag gevierd met een grote parade op 5th Avenue. Toch is deze feestdag niet zonder enige controverse. Zo hoorden we Jon Stewart zeggen in The Daily Show: "Sommigen zien het als de viering van de ontdekking van Amerika, anderen zien het als het begin van een 500-jarige genocidale campagne."

Nog een weetje: de 2e maandag van oktober is ook de dag waarop de Canadezen hun Thanksgiving vieren.

The Arcade Fire

The Arcade Fire was gisteren de hoofdact van een minifestival met Wild Light, Blonde Redhead, Les Savy Fav en LCD Soundsystem. Ongeveer 25,000 fans zakten af naar Randall's Island, een klein eilandje in de East River.

LCD Soundsystem kenden we op voorhand niet zo goed, maar ze hebben ons erg aangenaam verrast: hun muziek was niet alleen dansbaar, maar ze maakten ook goed gebruik van de traditionele rockinstrumenten. Luister zelf op hun website.

The Arcade Fire zelf was naar goede gewoonte enorm passioneel op het podium; ze speelden alsof het hun allerlaatste concert was. Ze kondigden dan ook aan dat ze de komende jaren niet meer in New York zouden optreden, maar dat zal in elk geval niet aan het superenthousiaste publiek liggen (zie bijvoorbeeld deze video).


The Arcade Fire -- Rebellion (Lies)

Celebrity watch: Adam Goldberg

Gisteren hebben we onze eerste celebrity gespot in New York: Adam Goldberg. De meesten zullen hem wellicht herkennen als de gekke roommate van Chandler in Friends ("The One Where Eddie Moves In"), of nog, als Pvt. Stanley Mellish uit Saving Private Ryan.

Taxi's

Het straatbeeld in Manhattan wordt gedomineerd door de alomtegenwoordige gele taxi's. Omdat een taxirit hier een pak goedkoper is dan in Brussel, vormt het vaak ook een goed alternatief voor het openbaar vervoer.

Alleen rond het spitsuur (tussen 16u30-17u30) is het ironisch genoeg bijzonder moeilijk om een taxi te vinden. Om 17u vindt immers de verandering in shifts plaats en laat de dagploeg hun auto's achter voor de nachtploeg -- onder andere op het kruispunt van Broadway en Houston Street (zie foto). Vanaf 16u30 haasten alle taxi's zich dus naar hun garage, want als ze te laat zijn krijgen ze een boete. De reden voor dit vaste uur is dat alle chauffeurs shifts van 12 uur doen. Om genoeg taxi's op straat te hebben tijdens alle uren van de dag, moeten er ook genoeg chauffeurs de nachtdienst willen doen. De oplossing die werd bedacht, was om de spitsuren te verdelen: door te wisselen om 17u krijgt de nachtploeg de avondspits en de dagploeg de ochtendspits.

Een logischere oplossing zou uiteraard zijn om de shift te veranderen om pakweg 15u. Op die manier is de ochtend- en avondspits ook eerlijk verdeeld, en dit zonder Manhattan taxi-loos te maken op het drukste uur van de dag. Maar dit levert dan weer protest op van de dagploeg, die nu al veel vroeger moeten opstaan dan ze zouden willen.

Nog een weetje voor toekomstige bezoekers: ook bij regenweer is het onmogelijk om een taxi te vinden. Neem dus zeker een paraplu mee ...

Vrijheid van meningsuiting

Aan NYU volgen de buitenlandse studenten geen apart programma, maar zitten we gewoon tussen de Amerikanen in hun lessen. In sommige vakken zijn wij zowat de enige buitenlanders, in andere zitten er zelfs meer Europeanen dan Amerikanen. Constitutional Law (Staatsrecht) is zo'n vak, en vaak levert die combinatie interessante discussies op onder de studenten.

Vandaag hadden we het bijvoorbeeld over de vrijheid van meningsuiting. Die wordt in de VS heel sterk beschermd door de rechtbanken; een verbod op negationistische of racistische uitspraken is hier bijvoorbeeld ondenkbaar. De Amerikaanse studenten vinden dat allemaal vanzelfsprekend, terwijl de meeste Europeanen vonden dat sommige meningen niet waardevol genoeg zijn om te beschermen. Dat kan natuurlijk ook met de respectievelijke geschiedenis te maken hebben: in Europa kon Hitler onder andere de macht grijpen door een te uitgebreide vrijheid van meningsuiting, terwijl in de VS de slavernij en segregatie veel te lang heeft geduurd omdat de zwarten hun mening niet mochten uiten.

The Twilight Sad

Voor muziekliefhebbers zoals wij is New York een schitterende plaats om te wonen, zeker nu het de laatste jaren opnieuw dé hoofdstad van de rockmuziek is geworden. Dat betekent onder andere dat elke groep op elke tournee langs New York komt, ook minder bekende groepen die maar een paar concerten spelen in Amerika.

Zo zagen we gisteren The Twilight Sad in de Music Hall of Williamsburg, een zaaltje voor ongeveer honderd man. The Twilight Sad waren voor een vijftal optredens van Schotland naar de VS getrokken, en ze waren er duidelijk van onder de indruk dat ze in New York werden verwelkomd -- het gevoel dat "If you can make it there, you'll make it anywhere".

The Twilight Sad op MySpace