Vertraging

Vliegen is niet zo aangenaam in de Verenigde Staten, vooral door de enorme vertragingen. De meeste maatschappijen hebben het afgelopen jaar zelfs hun uurroosters veranderd, zodat vluchten langer duren. De eigenlijke vliegtijd is niet veranderd, dus dat betekent dat al in het schema rekening wordt gehouden met vertragingen.

En nog groeien de vertragingen. Wij moesten de afgelopen maand vier keer vliegen binnen de VS, en vier keer hadden we ongeveer een uur vertraging. Dat deed ons wat vrezen voor onze vlucht van San Francisco naar Brussel, omdat we een overstap moesten doen in Philadelphia op amper anderhalf uur.

Onze vlucht was inderdaad vertraagd, met ongeveer een uur. De vlucht naar Brussel was dat niet, zodat we op een kwartiertje van de ene gate naar de andere moesten geraken, een kilometer verder. Gelukkig haalden we het nipt (onze bagage had wel een dag vertraging).

We zijn dus terug in Brussel, zodat onze blog in juridische termen zonder voorwerp is geworden. Bedankt aan iedereen om te lezen, en hopelijk tot binnenkort in België.

Passover/Pesach

Omdat er in New York een heel grote Joodse gemeenschap woont, merken we hier ook sterk de Joodse feestdagen op. Deze week is het Passover (Pesach, het Joodse paasfeest); hiermee wordt de uittocht uit Egypte onder leiding van Mozes en de bevrijding van van de Israëlieten uit de slavernij herdacht.

De term Passover komt voort uit het Bijbelse verhaal van de Tien Plagen die God over Egypte bracht, als straf voor hun behandeling van de Joden. De Tiende Plaag was de dood van alle eerstgeborenen uit Egyptische families. De Israëlieten smeerden het bloed van een geofferd lam op hun deurposten, zodat God hun huizen zou passeren en hun eerstgeborenen zou sparen ("He passed over").

In alle supermarkten zie je nu tal van koosjere delicatessegerechten liggen, speciaal voor Passover. Zo eet men onder andere ongerezen, plat brood (matzo), omdat de Israëlieten tijdens hun overhaaste uittocht geen tijd zouden gehad hebben om het brood te laten rijzen.

Er is trouwens ook link met het Christendom. Zo zou Christus' laatste avondmaal een Passover-feest geweest zijn, en het brood zou ook een matzo geweest zijn. Vandaar dat christelijke hosties ook plat zijn.

Keith Olbermann

De Amerikaanse nieuwszenders gebruiken soms iets lossere standaarden van objectiviteit dan wij in België gewend zijn. De meeste Europese journalisten doen zoveel mogelijk hun best om hun politieke voorkeuren te verstoppen, en proberen het nieuws zo afstandelijk mogelijk te brengen. In de VS geldt dat ook voor de nieuwsankers van de grote zenders, zoals Brian Williams of Katie Couric, maar andere presentatoren mogen vrijuit hun mening geven, en worden niet gehinderd door neutraliteit.

Fox News, de rechtse nieuwszender, begon als eerste met deze succesformule. Elke avond kan je daar kijken naar Bill O'Reilly in The O'Reilly Factor. Hij praat een uur lang over hoe Democraten onterecht belastingen verhogen, de troepen in de steek laten en het land ten prooi laten aan homo's. Daarbij nodigt hij vaak gasten uit, die hij van harte gelijk geeft of voortdurend onderbreekt, naargelang ze het met hem eens zijn. Typisch citaat: "De tactieken van [linkse website] The Huffington Post zijn dezelfde als die van de nazi's in de jaren '20 en '30".

Het grote succes van O'Reilly heeft een heel aantal imitatoren aangetrokken: Sean Hannity op Fox ("Democraat Harry Reid is minister van propaganda voor onze vijanden"), Glenn Beck op CNN ("Als je een lelijke vrouw bent, ben je waarschijnlijk ook progressief") en een resem anderen.

Ondertussen zijn er ook een aantal linkse journalisten-commentatoren opgestaan. De bekendste daarvan is ongetwijfeld Keith Olbermann. In Countdown maakt hij zich elke dag boos op de president, de vice-president en hun onbekwame en misdadige trawanten. Hij heeft zelfs letterlijk een segment Worst Person in the World, waarin hij drie mensen als slechtste in de wereld aanduidt (worse, worser en worst). Vaak zijn dat prominente Republikeinen -- de recordhouder is trouwens Bill O'Reilly.

In het begin was het even wennen om naar openlijk subjectieve journalisten te kijken. Maar we hebben naar het nieuws leren kijken zoals Amerikanen dat hopelijk ook doen: alles met een korrel zout nemen, goed nadenken of je de bron wel vertrouwt en niet al je informatie op dezelfde plaats halen. En ook: niet te luid naar de tv roepen en de bloeddruk in de gaten houden tijdens The O'Reilly Factor.

Saint Patrick's Day

Vandaag was het Saint Patrick's Day -- de jaarlijkse viering ter ere van de heilige Patricius, de patroonheilige van Ierland.

Saint-Patrick's Day is de nationale feestdag van Ierland en wordt gevierd overal waar er grote groepen Ierse immigranten wonen. In de VS is het geen officiële feestdag, maar dat betekent niet dat het niet ten volle wordt beleefd; de voorbije dagen was er hier geen ontsnappen aan. We zien als sinds zaterdag overal grote groepen cafégangers die volledig in het groen gekleed gaan. Ook zijn alle pubs versierd met shamrocks (klavertjes) en Ierse vlaggen. Zelfs de Empire State Building was groen verlicht (foto). En zoals altijd als er iets te vieren valt in New York, was er ook een parade. Met meer dan 150,000 deelnemers in de parade is het de grootste Saint-Patricks optocht in de wereld.

(foto van Flickr-gebruiker dan-gozu)

Daylight Savings Time

Voorbije nacht is bij ons de zomertijd al ingegaan: 2 uur werd 3 uur. De rest van de maand zit er dus maar 5 uur tijdsverschil tussen New York en Brussel.

Presidents' Day

Geen les vandaag. Het is Presidents' Day en dan viert de VS de verjaardag van George Washington, de eerste president. Eigenlijk is de juiste benaming Washington's Birthday, maar sinds de jaren '80 maakt de naam Presidents' Day meer en meer opgang. Daarmee is ook de focus verschoven van de verjaardag van Washington naar de verjaardag van die andere president die verjaart in februari: Abraham Lincoln.

Het valt misschien op dat er wel heel veel feestdagen hier op een maandag vallen. Dat is geen toeval. Oorspronkelijk vielen de feestdagen op de juiste datum (Presidents' Day viel bijvoorbeeld op de verjaardag van Washington), maar om meer verlengde weekends te hebben werden heel wat feestdagen door de Uniform Monday Holiday Act verschoven naar een maandag. Ons hoor je hier zeker niet over klagen.

Pindakaas

Amerikanen zijn gek op pindakaas. De Peanut butter & jelly sandwich, een boterham met pindakaas en confituur, is een heus begrip en het favoriete vieruurtje van de VS.

De broodjeszaak Peanut Butter & Co. is dan ook een enorm succes in onze buurt. Elk broodje bevat er pindakaas, zoals de Elvis (gegrilde boterham met pindakaas, bananen, honing en spek) of de Cinnamon Raisin Swirl Sandwich (pindakaas met kaneel- en rozijnensmaak met smeerkaas en stukjes appel).

Als je graag pindakaas eet, is Peanut Butter & Co dus zeker een aanrader. Dat is trouwens ook de mening van Jerry Seinfeld, die er zijn eigen broodje heeft voorgesteld.

Martin Luther King Jr. Day

Maandag is het Martin Luther King Jr. Day, een officiële feestdag hier in de VS. Op de derde maandag van januari (rond de verjaardag van King op 15 januari) wordt sinds 1986 de geboorte en het leven van Dr. King gevierd. In de kranten en op tv is er geen ontkomen aan de feestdag, zodat iedereen nog eens wordt herinnerd aan zijn ongelofelijke strijd.

Hoewel er al meteen na zijn moord een campagne begon om King een feestdag te geven, duurde het nog 15 jaar alvorens deze er ook effectief kwam. Er waren immers vele senatoren (voornamelijk uit het Zuiden) gekant tegen deze feestdag en ook President Reagan was er niet voor te vinden. Amerika had voordien immers nog maar 3 feestdagen opgedragen aan individuen -- Kerstmis, President's day voor de verjaardag van Washington, en verder nog Columbus Day. De tegenstanders vonden dat andere Amerikanen meer recht hadden op een feestdag, zoals bijvoorbeeld Lincoln of JFK. Gelukkig hebben de voorstanders het gehaald, onder andere dankzij een petitie ondertekend door meer dan 6 miljoen Amerikanen.

Wij vinden het een goed idee om deze dag aan te grijpen om nog even stil te staan bij de belangrijke rol die Martin Luther King heeft gespeeld in wegwerken van de segregatie en raciale discriminatie in Amerika. En hoe kan dit beter dan door zijn wereldberoemde "I Have A Dream" speech nog eens te beluisteren. Op ons maakt deze speech sinds onze reis naar Washington nog meer indruk dan voorheen. Wij stonden immers op de trappen van het Lincoln Memorial op de precieze plaats waar King zijn speech bracht. Een gedenkplaat markeert daar deze historische gebeurtenis (foto).



MLK Day is ook een belangrijke politieke dag voor de Democratische Partij (waar zwarten overweldigend op stemmen). Zowel Hillary Clinton als Barack Obama gaven een speech in een traditioneel zwarte kerk. De speech van Obama, in de kerk van Martin Luther King Jr. in Atlanta, was naar gewoonte subliem; je kan ze hier lezen.

Amerikanen en hun vlag

Amerikanen zijn dol op hun vlag. Je vindt ze hier niet alleen op overheidsgebouwen, maar op elk mogelijk stukje vrije ruimte. En dan ook nog liefst zo veel en zo groot mogelijk.

Ook Amerikaanse studenten zijn gehecht aan de vlag -- dus niet alleen die gekke hilbillies die iedereen kent uit de films. Zo discussieerden we onlangs tijdens onze les Constitutional Law over de vraag of vlagverbranding verboden zou moeten worden. Bijzonder veel van de Amerikaanse studenten praatten toen geëmotioneerd over hun vlag, iets waarvan de Europeanen toch een beetje opkeken.

Brooklyn Brewery

De bekende Amerikaanse biermerken -- Budweiser, Miller en Coors -- voldoen niet echt aan onze Belgische standaarden. Gelukkig is Stella Artois al een tijdje doorgebroken in New York, en kan je het bijna overal krijgen aan dezelfde prijs als Amerikaans bier.

Ondertussen hebben we ook de Brooklyn Brewery ontdekt, een lokale brouwerij die in 1987 werd opgericht om de oude traditie van kleine Amerikaanse brouwerijen te doen herleven. Ze brouwen er 16 verschillende soorten bier, van de standaard Brooklyn Lager tot seizoensbieren met pompoensmaak (voor Halloween) of Oktoberfest-bier.

Vandaag probeerden we de Black Chocolate Stout, een winterbier met chocoladesmaak. Het was extra bitter door de fondantchocolade, maar toch ook een beetje zoet, en perfect geschikt om te drinken bij koekjes voor de tv. Als onze koffers en de douane het toelaten, zullen we proberen enkele flesjes mee naar België te smokkelen voor de kerstdagen.

1-800

Elk zichzelf respecterend bedrijf heeft een gratis 1-800 telefoonnummer, liefst een dat een woord vormt. Om het nummer te ontcijferen, moet je gewoon de cijfers op dezelfde toets als de letters indrukken, alsof je een sms'je schrijft. Het nummer op de foto is dus 1-800-468-5865.

Reclame

Reclame is alomtegen- woordig in de VS. Zo vind je op elke hoek wel een of ander billboard, en tv-programma's worden om de haverklap onderbroken voor reclame -- tijdens een topprogramma zoals Heroes of Grey's Anatomy is er gemiddeld reclame om de 10 minuten.

En toch waren we verrast toen we onlangs onze fortune cookies openden, en geen spreuk vonden maar wel reclame voor een tv-programma op The History Channel.

Gummilaarzen

Wanneer het in New York regent, regent het meestal meteen heel hard. Maar niet getreurd, de New Yorkers hebben hiervoor de ideale oplossing bedacht: zodra er enkele druppels vallen, ruilen alle vrouwen hun flip-flops in voor trendy gummilaarzen, in alle mogelijke modellen en motieven.

Apotheek

Door het wisselende weer, en vooral door de Amerikaanse reactie daarop -- volle kracht airco bij 21°, volle kracht verwarming bij 19° -- heb ik een lichte verkoudheid opgelopen. Geen probleem, we moesten gewoon naar de apotheker voor wat hoestsiroop.

Maar in New York zijn er geen apothekers -- of toch geen apothekers zoals in België. Een pharmacy is hier een soort kruising tussen een apotheker en een Kruidvat. Je vindt er dus shampoo, schoonheidsproducten, snacks, enzovoort, en ook een aantal rekken vol geneesmiddelen.

Het maakt natuurlijk weinig verschil of je een flesje hoestsiroop in je karretje legt of aan de apotheker vraagt, maar we schrokken toch even. Als je gewend bent dat iemand je vertelt om drie lepels per dag in te nemen, geeft een eenvoudige bijsluiter toch wat minder vertrouwen.

Columbus Day

Vandaag was het Columbus Day in Amerika. Op de 2e maandag van oktober herdenken de Amerikanen de verjaardag van de komst van Columbus naar Amerika op 12 oktober 1492. Jammer genoeg betekende deze feestdag geen vrijaf voor ons -- noch voor de modale Amerikaan. Doorgaans sluiten namelijk enkel overheidsinstellingen, en ook een aantal banken, de deuren met Columbus Day.

In New York wordt deze dag gevierd met een grote parade op 5th Avenue. Toch is deze feestdag niet zonder enige controverse. Zo hoorden we Jon Stewart zeggen in The Daily Show: "Sommigen zien het als de viering van de ontdekking van Amerika, anderen zien het als het begin van een 500-jarige genocidale campagne."

Nog een weetje: de 2e maandag van oktober is ook de dag waarop de Canadezen hun Thanksgiving vieren.

Oreo pizza

Alle Amerikanen zijn dik. Van dit cliché hebben we hier op straat nog niet veel gemerkt, maar de Oreo Dessert Pizza, waarvoor momenteel een reclamespot loopt op alle Amerikaanse zenders, doet zijn best om dit alsnog te bevestigen.

Oreo's zijn een soort Choco Prince koeken, alleen zien ze er heel wat ongezonder uit. Het nieuwe dessert bij keten Domino's Pizza is nu een pizza met, jawel, Oreo's. Zoiets kan toch enkel een Amerikaanse uitvinding zijn?

We moeten wel eerlijk zijn: ook op de Amerikaanse tv (onder andere door Jay Leno) wordt er duchtig de draak gestoken met deze caloriebom.

We zijn dus benieuwd of het een succes zal worden. In elk geval zijn wij, ondanks insinuaties over onze obsessie met eten door sommige familieleden, niet van plan deze pizza te bestellen. Daarvoor is hij toch nog net iets té degoutant.

Fooi

Tot nog toe is de aanpassing aan de American Way of Life relatief rimpelloos verlopen. Hetgeen ons voorlopig nog het meeste zorgen baart, is hoeveel fooi we moeten geven op café of restaurant. Het horecapersoneel in Amerika heeft doorgaans een veel te laag basisloon, en is grotendeels afhankelijk van fooien om tot een redelijk inkomen te komen. Het is met andere woorden belangrijk te weten hoeveel je precies moet geven. Je moet ook beseffen dat je altijd een fooi moet achterlaten, zelfs als de service eigenlijk slecht was -- blijkbaar mag je in geen geval onder de 10%-drempel gaan. Aan de andere kant willen we natuurlijk ook niet te veel geven. Voorlopig geven we tussen de 15 en 20% en dit heeft ons toch nog geen zure gezichten opgeleverd.

Ook belangrijk om weten, is dat kappers, taxichauffeurs, en ook de pizza boy een fooi verwachten. Zelfs wanneer je in een restaurant eten gaat afhalen, moet je een fooi betalen. Er heeft immers iemand je bestelling opgenomen en doorgegeven, je maaltijd ingepakt en klaargezet.

Er zijn ook nog extra regels die het allemaal wat ingewikkelder maken: zo wil de pizza boy een extra dollar bij slecht weer, verwacht de taxichauffeur iets extra's als je bagage bij hebt, enzovoort.

We zitten dan ook vaak op restaurant te rekenen om toch maar een juiste fooi te geven. Vaak willen we immers nog terugkeren, en dan wil je niet bekend staan als gierigaard.

Labor Day

Vandaag was het Labor Day in de VS, een officiële feestdag voor alle Amerikanen. In de praktijk viel hier wel niet veel van te merken, alle winkels waren zoals gewoonlijk tot heel laat open.

In tegenstelling tot onze 1 mei-viering, zijn er hier weinig of geen speeches van vakorganisaties, noch politieke bijeenkomsten. Traditioneel vieren Amerikanen hun Dag van de Arbeid met een eenvoudige picknick in het park, een barbecue of vuurwerk. Voor het merendeel van de Amerikanen staat Labor Day nog het meest van al voor de start van het nieuwe footballseizoen, of voor koopjesdag bij Macy's.

Het vreemde is dat Labor Day, in tegenstelling tot de meeste andere landen, hier niet valt op 1 mei, maar dus wel op de eerste maandag van september. Nochtans kan de oorsprong van 1 mei worden gevonden in de Amerikaanse geschiedenis. Op 1 mei 1886 en de daaropvolgende dagen staakten in de VS namelijk meer dan 300.000 werkers voor de 8-urige werkdag. Maar op 4 mei vonden er ook rellen plaats in Chicage. Om nu te vermijden dat 1 mei een herdenking van de rellen zou worden, werd de eerste maandag van september gekozen als dag van de arbeid, en dit naar aanleiding van een optocht, die was georganiseerd door de Knights of Labour in New York op 5 september 1882. Deze datum werd gekozen opdat de arbeiders een vrije dag zouden hebben tussen Independence Day en Thanksgiving. Meer dan 20.000 arbeiders betoogden toen voor betere arbeidsomstandigheden. Na de optocht werden er picknicks gehouden in de hele stad, en werd vuurwerk afgestoken om de dag te besluiten.