With A Schmear

Afgestudeerd

2008-06-13T07:24:00.003-04:00

Vertraging

2008-06-13T07:08:00.002-04:00

Vliegen is niet zo aangenaam in de Verenigde Staten, vooral door de enorme vertragingen. De meeste maatschappijen hebben het afgelopen jaar zelfs hun uurroosters veranderd, zodat vluchten langer duren. De eigenlijke vliegtijd is niet veranderd, dus dat betekent dat al in het schema rekening wordt gehouden met vertragingen.

En nog groeien de vertragingen. Wij moesten de afgelopen maand vier keer vliegen binnen de VS, en vier keer hadden we ongeveer een uur vertraging. Dat deed ons wat vrezen voor onze vlucht van San Francisco naar Brussel, omdat we een overstap moesten doen in Philadelphia op amper anderhalf uur.

Onze vlucht was inderdaad vertraagd, met ongeveer een uur. De vlucht naar Brussel was dat niet, zodat we op een kwartiertje van de ene gate naar de andere moesten geraken, een kilometer verder. Gelukkig haalden we het nipt (onze bagage had wel een dag vertraging).

We zijn dus terug in Brussel, zodat onze blog in juridische termen zonder voorwerp is geworden. Bedankt aan iedereen om te lezen, en hopelijk tot binnenkort in België.

Potato/potato: Sport

2008-06-10T03:25:00.003-04:00

(Onder het motto "You say po-tee-to, I say po-ta-to": kleine verschillen tussen Europa en de VS)

Voetbal is in de VS niet zo groot als basketbal of baseball, maar het EK krijgt toch wel wat aandacht. Ondanks het tijdsverschil hebben we geprobeerd de eerste speeldagen te volgen, en de verschillende aanpak van sport op televisie valt enorm op.

Op de Amerikaanse tv draait alles veel meer om statistieken. Zeker in baseball is dat cruciaal: telkens een speler in beeld komt, wordt ook zijn ERA of batting average vermeld. Wij dachten dat er in voetbal minder nuttige statistieken waren, maar dat is blijkbaar niet waar: voor een aanvaller wordt bijvoorbeeld steeds vermeld hoeveel goals in hoeveel wedstrijden hij maakte. Voor een wedstrijd wordt ook bekeken wat de vorige uitslagen waren toen dezelfde ploegen tegen elkaar speelden, of hoe de ploegen het deden in hun laatste wedstrijden in Europese Kampioenschappen, enzovoort.

Cable cars (2)

2008-06-08T23:02:00.003-04:00

Sinds eergisteren hebben we heel wat bijgeleerd over de cable cars van San Francisco, vooral dankzij het Cable Car Museum. Het museum is tegelijk ook de centrale motor voor de kabels: onderaan zie je de motoren die alle trams aandrijven.

Het principe van de trams is hetzelfde als een kabelbaan of een skilift: één kabel trekt alle trams vooruit. In de praktijk is het wel iets ingewikkelder: de trams kunnen niet in een rechte lijn van terminus naar terminus rijden. Om hellingen en bochten te kunnen nemen, houden katrollen de kabel tegen, en een ingenieus systeem houdt de katrollen uit de weg van de trams.

Een laatste moeilijkheid is om de trams te doen draaien. De meeste trams kunnen maar in één richting rijden, en moeten dus omdraaien aan de terminus. Op de bovenste foto zie je hoe dat gebeurt. De tram wordt eenvoudig naar een draaiende plaat op het spoor gebracht, en wordt dan met pure mankracht omgedraaid. Een eenvoudige oplossing, die echter goed lijkt te werken.

Bergop en bergaf

2008-06-08T03:51:00.003-04:00

Veel hellingen hier. Te moe voor een echte post.

Cable cars

2008-06-07T02:40:00.006-04:00

De laatste tussenstop op onze verlengde omweg van New York naar Brussel is San Francisco, waar we gisteren zijn aangekomen. Vandaag namen we meteen de beroemde cable cars, de typische trams die iedereen herkent uit het liedje van Full House.

Op de foto kan je zien dat de trams niet worden aangedreven met een elektrische motor: er loopt geen kabel boven de sporen. In de plaats daarvan ligt er een derde spoor onder de tram, waaronder een stalen kabel loopt. Die kabel wordt vooruitgetrokken door een grote motor in de terminus van de trams, zodat de trams alleen nog maar de kabel moeten vastnemen om te rijden.

De reden voor dit systeem is eenvoudig: toen de trams voor het eerst uitreden in 1873, waren er nog geen dieselmotoren of elektrische trams. Later bleven de trams in gebruik, omdat ze veel beter de steile hellingen van San Francisco konden oprijden dan elektrische trams. Tegenwoordig zijn ze niet zo efficiënt meer, maar de toeristen zijn er dol op.

Ananas

2008-06-05T04:11:00.005-04:00

Er bestaat een grote kans dat de ananas die momenteel in je fruitmand ligt, afkomstig is uit Hawai'i. Wij bezochten vandaag de Dole plantages in Oahu, en zagen daar hoe ananassen worden geteeld. En dat blijkt niet zo eenvoudig te zijn. Het duurt namelijk niet minder dan 18 maanden vooraleer een ananas rijp is om te worden geplukt en elke plant brengt maar 3 ananassen voort.

Koninkrijk Hawai'i

2008-06-05T00:28:00.003-04:00

Voor Hawai'i in 1898 een deel van de VS werd, was het meer dan honderd jaar lang een onafhankelijk koninkrijk. Je vindt in Honolulu heel wat overblijfselen van die tijd: alles en nog wat is er genoemd naar Kamehameha, de eerste koning (op de foto zijn standbeeld), en er blijven ook nog wat koninklijke gebouwen over, waaronder het 'Iolani Palace, het enige koninklijk paleis op Amerikaanse bodem.

Aloha-hemden

2008-06-03T23:24:00.004-04:00

Wij dachten dat de bekende Aloha-hemden voornamelijk voor toeristen bedoeld waren. Maar nu we hier een tijdje hebben doorgebracht, valt ons op dat ook heel veel Hawaiianen deze hemden dragen: thuis, om naar het werk te gaan, en zelfs op speciale gelegenheden. Op de foto zie je bijvoorbeeld een trouwfeest waarbij de ganse suite gekleed gaat in Aloha-hemden. Het leukste hemd zagen we vandaag bij de buschauffeur: zijn Aloha-hemd was versierd met de traditionele palmbomen maar daartussen stonden verschillende tekeningen van bussen.

Scott McClellan

2008-06-03T05:15:00.004-04:00

Het grote politieke nieuws van het moment gaat hier niet over de verkiezingen, maar over het boek What Happened van Scott McClellan. McClellan was tot een paar jaar geleden de woordvoerder van president Bush, en werd beschouwd als een van zijn trouwste medewerkers. Met zijn nieuwe boek breekt McClellan nu echter volledig met Bush en zijn trawanten, en geeft hij inzicht in de werking van het Witte Huis onder Bush.

In een resem tv-interviews vertelde McClellan bijvoorbeeld over de koppigheid van Bush, over de manier waarop de regering de media manipuleerde en over de leugens van Karl Rove, de rechterhand van Bush. Veel daarvan was al bekend, maar dit is de eerste keer dat een (voormalige) naaste medewerker van Bush er zo openlijk over praat.

De huidige medewerkers van Bush doen er dan ook alles aan om McClellan nu in discrediet te brengen. "Dit is niet de Scott die we kennen", zeggen ze, of "Hij is moeten opstappen en ruikt nu geld in de boekenverkoop". Waarschijnlijk is dat wel waar, maar iedereen herinnert zich nog dat Bush bij het ontslag van McClellan zei dat ze samen hun pensioen zouden doorbrengen in Texas. Dat zit er nu wellicht niet meer in.

De Democraten lijken McClellan niet onmiddellijk te omhelzen. Ze zijn niet vergeten welke rol McClellan speelde om de oorlog in Irak aan het publiek te verkopen, of hoe hij zelf afrekende met de eerste medewerkers van Bush die boos opstapten, zoals terrorisme-expert Richard Clarke. Het is dus niet duidelijk of de plotse metamorfose van McClellan echt een veranderd karakter is, of dat hij begint door te hebben dat Bush de geschiedenis zal ingaan als een van de slechtste presidenten ooit.

Manoa Falls

2008-06-03T02:12:00.004-04:00

We schreven al over de prachtige stranden hier op O'ahu (het eiland van Hawai'i waar we op zitten), maar eigenlijk is de natuur in het binnenland nog veel mooier. Vandaag namen we het Manoa Falls Trail, een wandel- en klauterpad door de jungle naar een waterval van 30 meter.

Het pad ging echt door het oerwoud: straatgeluiden waren er niet en alleen aan het pad met kiezelstenen kon je vermoeden dat er eerder iemand anders was langsgeweest. Achter elke bocht zie je een landschap recht uit Jurrasic Park of Lost -- deze en vele andere films en series werden dan ook op O'ahu opgenomen.

Magic Island

2008-06-02T02:21:00.002-04:00

Magic Island is een openbaar park in Honolulu. De lokale bevolking brengt hier hun zondagnamiddag door, vaak met een barbecue voor de hele familie. We zeggen het niet graag, maar het is hier toch een trapje hoger dan het Jubelpark in Brussel.

Pearl Harbor

2008-06-01T00:36:00.004-04:00

Pearl Harbor, de Amerikaanse marinebasis op Hawai'i, is bijna synoniem geworden met de Japanse aanval. Op 7 december 1941 vielen 350 Japanse vliegtuigen de basis aan, waar toen het grootste deel van de Amerikaanse vloot geankerd lag. De aanval was een enorm succes: 20 Amerikaanse schepen zonken of waren zwaar beschadigd, en meer dan 150 Amerikaanse vliegtuigen werden vernietigd.

Voor de Amerikanen was de dag des te tragischer: bijna 2,500 Amerikanen sneuvelden. Meer dan 1,000 daarvan stierven aan boord van de USS Arizona, een gevechtsschip van 200 meter lang. De Arizona werd geraakt door een bom die precies op het munitiedepot viel, ontplofte, en zonk binnen tien minuten.

Gedeeltelijk om praktische redenen, en gedeeltelijk ter herinnering aan de aanval, werden de Arizona en haar bemanning nooit geborgen. Er werd een memorial gebouwd op het water, en je kunt het wrak zien liggen vlak onder de zeespiegel.

Monumenten voor gesneuvelde soldaten zijn altijd pakkend, zeker als je denkt aan hoe jong de meeste slachtoffers nog waren, en hoe ze tegen hun wil in een oorlog waren betrokken geraakt. Maar op Pearl Harbor was er een beetje een cynische dimensie aan toegevoegd: er zitten nogal wat Japanse toeristen op Hawai'i, en een groot deel daarvan ging ook naar het memorial. We vonden dat eerst nogal vreemd: alsof een Duitser naar de IJzertoren zou gaan om de gesneuvelde Belgen of Engelsen te herdenken.

Aloha

2008-05-30T21:55:00.001-04:00

We zijn gisterenmiddag aangekomen in Honolulu, Hawai’i. Het was alweer een vlucht van 6 uur en een tijdsverschil van 3 uur, zodat we nu echt aan de andere kant van de wereld zitten tegenover België.

Voorlopig zijn we nog niet veel verder geraakt dan het strand van Waikiki (de klemtoon ligt trouwens op de laatste lettergreep), maar het is dan ook zo mooi. Prachtige langgerekte stranden, overal palmbomen en toch nog relatief rustig – gelukkig nog geen Benidorm-toestanden hier. Omdat het het hele jaar door zo warm is, heeft de oceaan trouwens ook een aangename temperatuur. Alles perfect dus, met één uitzondering: We hebben vandaag ontdekt dat het verboden is om alcohol te drinken op het strand. Daar gaat onze droom om piña coladas te drinken uit een kokosnoot vanop onze luchtmatras.

Koffie

2008-05-29T00:49:00.003-04:00

Wij dachten dat New Yorkers al serieuze koffiedrinkers waren, maar na onze reis doorheen de Pacific Northwest moeten we onze mening herzien. Waar er in New York een Starbucks was op elke hoek, vonden we er hier minstens 2 op elke hoek. In Seattle hadden we er op een bepaalde plaats zelfs 4 binnen ons gezichtsveld. Het zal dan ook niemand verbazen dat de allereerste Starbucks in Seattle te vinden is (foto).

Maar ze hebben hier meer dan alleen maar Starbucks. Zo dronken we in Portland onze koffies in Peet's Coffee, een lokale keten.

Sleater-Kinney

2008-05-28T02:24:00.003-04:00

Op weg van Vancouver naar Portland kwamen we vandaag langs Lacey, een klein stadje in de staat Washington. Daar is niets te zien, behalve dan het straatbord op de foto. De lokale groep Sleater-Kinney koos hun naam op basis van deze straat, die in de buurt loopt van hun oude repetitiekot.

De leden van Sleater-Kinney verhuisden later naar Portland, dus wie weet komen we ze hier nog tegen. Jammer genoeg zijn ze voorlopig gestopt met muziek maken, maar dat zal ons niet tegenhouden om ze te stalken en eventueel een nieuwe Celebrity Watch te schrijven.

De website van Sleater-Kinney

Potato/potato: Verkeerslichten

2008-05-27T01:18:00.002-04:00

(Onder het motto "You say po-tee-to, I say po-ta-to": kleine verschillen tussen ~~Europa~~ Canada en de VS)

In België, en de meeste Europese landen, zijn de lichten voor voetgangers rood en groen. Het rode mannetje staat stil en het groene stapt, maar het verschil zit hem vooral in de kleur.

In de VS zijn de lichten rood en wit. Als je mag oversteken, staat er een wit mannetje (foto links). Het rode licht is een hand die je doet stoppen.

Vancouver heeft hetzelfde systeem, maar beter. Het witte mannetje stapt niet voorovergebogen als een oude man met een wandelstok, maar loopt monter fluitend, met rechte rug en de borst vooruit. Het geeft je zin om zelf ook vrolijk de straat over te steken, het mannetje achterna.

Vancouver

2008-05-26T20:39:00.006-04:00

In 2010 organiseert Vancouver de Olympische Winterspelen. Dat zal voor vele Europeanen de eerste kennismaking zijn met de stad. Wij wisten er ook nog niet veel over op voorhand, maar we zijn alvast aangenaam verrast. Het leuke aan Vancouver is vooral dat de stad verschillende facetten heeft: aan de ene kant is er het bruisende stadsleven met veel leuke plaatsjes om uit te gaan en te shoppen, maar daarnaast heb je er ook prachtige natuur. Zo maakten we gisteren een wandeling op de dijk langs de Stille Oceaan, waar we een adembenemend uitzicht hadden op de eeuwige sneeuw bovenaan de North Shore Mountains. En vandaag trokken we naar Stanley Park, een gigantisch natuurpark op maar enkele minuten rijden van het stadscentrum.

Potato/potato: Autorijden

2008-05-26T01:26:00.003-04:00

(Onder het motto "You say po-tee-to, I say po-ta-to": kleine verschillen tussen Europa en de VS)

Om naar Canada te gaan, hebben we vanmorgen een auto gehuurd. Het was wel even wennen om ermee te rijden, want zoals de meeste Amerikaanse auto's heeft onze Chevrolet een automatische versnellingsbak. We moeten dus niet schakelen, of ontkoppelen om te stoppen. Eigenlijk rijdt zo'n auto als de botsauto's: alleen gas geven, remmen, en uitkijken voor andere chauffeurs.

Ook op de snelweg is het eenvoudiger rijden dan in Europa: de meeste grote wegen hebben een carpoolvak, waar je alleen mag rijden als je met twee of meer in de auto zit. Op die manier konden we bijna zweven voorbij het drukke verkeer.

Zweven is wel relatief: de maximumsnelheid op de snelweg ligt ergens tussen 60 en 70 mijl, of 95 à 110 km per uur. Maar net zoals in België rijdt iedereen 5 à 10 km per uur te snel.

Canada

2008-05-25T18:16:00.004-04:00

De tweede stop op onze reis is Vancouver en daarom hebben we vanmiddag met onze huurwagen de grens tussen de VS en Canada overgestoken. Net zoals bij het binnenkomen in de VS, duurt het hier een tijdje voor je de douane bent gepasseerd, maar gelukkig klopt het cliché en zijn de Canadezen bijzonder vriendelijk. We zijn dus vlot aangekomen in Vancouver.

Space Needle

2008-05-25T02:17:00.004-04:00

De bekendste bezienswaardigheid in Seattle is de Space Needle, een monument van bijna 200 meter hoog dat er zo'n beetje uitziet als een vliegende schotel op een driepoot. Je vindt hem op alle postkaartjes, petjes en t-shirts van Seattle en je zou hem dus het Atomium of de Eiffeltoren van Seattle kunnen noemen.

De gelijkenissen met deze monumenten gaan verder: zo werd ook de Space Needle speciaal gebouwd voor een Wereldtentoonstelling, meer bepaald die van 1962. De Space Needle heeft ook een observatiedek waar we genoten van een prachtig uitzicht over de hele stad. Daarnaast is er ook nog een speciale attractie: een restaurant dat ronddraait op 150 meter hoogte. Niet echt iets voor mensen met een zwakke maag.

Seattle

2008-05-24T01:13:00.005-04:00

Seattle ligt op meer dan 5 uur vliegen van New York, en de steden zijn dan ook totaal verschillend. We logeren hier in The Corner House, een leuke B&B in de buurt Capitol Hill, en zoals je op de foto ziet, is het hier veel groener en vooral rustiger dan in Manhattan. Nochtans is het maar een korte busrit (minder dan 10 minuten) naar het centrum.

De Seattleites zijn ook duidelijk een heel ander volkje dan de New Yorkers: veel meer laid back en ook vriendelijker. Zo waren we vanochtend bijvoorbeeld op zoek naar een boekenwinkel en vroegen we de weg aan een vrouw bij een bushalte. Toen haar bus aankwam, bleef ze ons de weg toch uitleggen en zei ze dat ze wel de volgende bus zou nemen. Zoiets zou je in New York -- of in België -- niet snel meemaken.

Celebrity watch: Tyra Banks

2008-05-23T01:29:00.002-04:00

Omdat we nog wat meer van de VS wilden zien voor onze terugkeer naar België, hebben we vandaag het vliegtuig genomen naar Seattle, onze eerste halte. Maar we sloten ons verblijf in New York in stijl af: met een celebrity-spotting op de luchthaven. De vlucht van Tyra Banks naar Miami vertrok immers ongeveer tegelijk met de onze.

Tyra Banks is een voormalig supermodel die momenteel America's Next Top Model presenteert en ook haar eigen talkshow heeft. Ze is echt een grote ster in de VS en wordt al genoemd als troonopvolgster van Oprah Winfrey. Ook in het echt is Tyra trouwens een bijzonder mooie vrouw.

New York Yankees

2008-05-20T23:47:00.003-04:00

We waren vorige maand al naar een baseballwedstrijd van de Mets gaan kijken, maar de legendarische Yankees hadden we nog niet zien spelen -- al waren we wel al naar hun stadion geweest. Vandaag speelden ze tegen de Baltimore Orioles; jammer genoeg verloren ze met 12-2.

Ook deze keer viel het ons op hoe gezinsvriendelijk baseballwedstrijden wel zijn -- net als andere sportwedstrijden hier trouwens. Er zitten veel gezinnen met kinderen in het stadion, en er is natuurlijk ook randentertainment voorzien. Een bijzondere traditie in baseball is het liedje "Take Me Out to the Ball Game", een eenvoudig deuntje dat door het hele stadion wordt meegezongen op een vast punt in elke baseballwedstrijd.

Vandaag was er ook wel een minder kindvriendelijk incident. Een van de Yankees gooide een bal gevaarlijk dicht naar het hoofd van een Oriole. Die werd boos en er dreigde een gevecht uit te breken, waarbij alle spelers van de bank op het veld stormden. Met de hulp van de scheidsrechters werd dat gelukkig nog net afgewend.

Bowery Hotel

2008-05-17T23:55:00.002-04:00

Zoals we al eerder schreven, was Manhattan vroeger een echt industrieel centrum, vol fabrieken die ondertussen tot lofts zijn omgevormd. Het Bowery Hotel (foto) lijkt daar een goed voorbeeld van te zijn, maar niets is minder waar: het gebouw werd enkele jaren geleden neergezet in deze neo-industriële stijl.

Niet authentiek dus, maar het blijft een mooi gebouw. Een bijzonder mooi aspect is hoe er een oplossing werd gevonden voor de hoek, die niet recht is. Het is niet eenvoudig te zien op de foto, maar het brede, lage stuk aan de rechterkant staat schuin tegenover de rest van het gebouw. Zo zijn er binnen geen vervelende scherpe hoeken (nemen we aan) en wordt bovendien de strakke industriële stijl wat gebroken.

Waar? Op de hoek van 3rd St en de Bowery, niet ver van bij ons.

One Fifth Avenue

2008-05-17T01:11:00.005-04:00

Iedereen kent wel het beroemde beeld van de skyline van New York, maar eigenlijk staan er niet zoveel wolkenkrabbers buiten het Financial District, waar het WTC stond, en Midtown, waar onder andere het Empire State Building en de Hearst Tower staan. In de meeste andere buurten zijn de meeste gebouwen 'maar' ergens tussen de vijf en vijftien verdiepingen hoog.

Daardoor springen de zeldzame wolkenkrabbers er natuurlijk veel meer uit. In onze buurt staat bijvoorbeeld One Fifth Avenue, een appartementsgebouw van een kleine dertig verdiepingen. Wij vinden het een van de mooiste gebouwen in New York en zijn dus blij dat er nauwelijks andere gebouwen ons uitzicht erop belemmeren.

One Fifth Avenue -- het adres is ook de naam van het gebouw -- werd opgetrokken in de late jaren 1920, in de art déco-stijl die je ook ziet in het Empire State Building, het Rockefeller Center en de Boerentoren in Antwerpen. One Fifth Avenue is bijzonder elegant door de piramide-achtige versmalling naar de top, maar dat was geen architecturale keuze: het werd vereist door de bouwverordeningen van die tijd om genoeg zonlicht in de straten te laten vallen.

Waar? Op de hoek van 8th St en 5th Ave, vlakbij Washington Square Park.

Los Campesinos!

2008-05-16T02:40:00.002-04:00

In de eerste post op onze blog schreven we over Los Campesinos!, toen een nieuw groepje dat we net hadden ontdekt. Ondertussen, 9 maanden later, hebben Los Campesinos! hun eerste plaat uitgebracht en traden ze vandaag op in de Music Hall of Williamsburg in Brooklyn.

Wij waren er natuurlijk bij, benieuwd naar hoe ze er in het echt zouden uitzien. Jong, was het juiste antwoord. Wij schatten de Campesinos! alle zeven ergens tussen 18 en 21 jaar oud. Toch wel een avontuur, bedachten we, om op zo'n jonge leeftijd al op tournee te gaan door de VS. En zo is de cirkel bijna helemaal rond: wij moeten bijna weer vertrekken uit New York, maar er komt altijd wel een nieuwe lichting jongeren aan. Het is Los Campesinos! van harte gegund.

Commencement

2008-05-14T17:37:00.007-04:00

Vandaag hadden we onze commencement, de afstudeerceremonie voor alle NYU-studenten. Omdat we met zovelen waren, had de universiteit Yankee Stadium afgehuurd voor de festiviteiten. Het stadion met meer dan 50,000 plaatsen zat niet vol, maar er waren toch verschillende duizenden studenten en een veelvoud daarvan aan familie en vrienden.

De ceremonie was heel Amerikaans, met veel toeters en bellen. Zo was er een fanfare van doedelzakspelers, het volkslied werd gezongen door enkele studenten van de kunstschool, en er was een parade van proffen. Het leukste was natuurlijk de toga met een hoedje zoals Adhemar uit Nero. Elke faculteit heeft zijn eigen ontwerp, zodat je meteen kan herkennen wie waar thuishoort. En het moet gezegd, de onze waren bijzonder stijlvol. Zoals je op de foto kan zien, waren de rechtentoga's volledig paars, afgezet met zwart fluweel, met ook nog een soort van cape van paars fluweel. Bovendien waren onze hoedjes achthoekig, in plaats van de gewone vierkante die je op tv ziet. De kandidatuurstudenten vielen op door hun gewone effen paarse toga's zonder cape. Het enige nadeel aan onze flashy toga's was dat het veel te warm was in het stadion. De zon werd aangetrokken door al dat zwart fluweel, en nu lopen we dus rond met een verbrand gezicht en verbrande handen. Maar je moet er natuurlijk iets voor over hebben om de stijlvolste te zijn.

Verder was de ceremonie best wel interessant, met een aantal leuke speeches. Maar het was vooral een van de eredoctoraten die onze aandacht trok: Michael J. Fox werd in de bloemetjes gezet door de kunstafdeling, niet alleen omwille van zijn carrière als acteur, maar vooral omwille van al zijn inspanningen rond de ziekte van Parkinson. Hij werd dan ook beloond met heel wat applaus van de studenten.

Commencement

2008-05-13T23:38:00.003-04:00

Gisteren hadden we ons laatste examen, morgenochtend volgt al onze proclamatie. Nu ja: eigenlijk is het morgen maar onze eerste proclamatie of commencement, een ceremonie voor alle 5,000 studenten die afstuderen van NYU. Volgende week volgt dan de convocation, alleen voor de rechtenstudenten.

Commencement is een heel evenement hier in the Village. De meeste Amerikaanse studenten laten hun ouders overkomen, en voor hen wordt een heuse kermis georganiseerd in de buurt. Ook de rest van de stad doet mee: het Empire State Building wordt voor de gelegenheid verlicht in het paars, de officiële kleur van NYU.

(foto van hier)

Chelsea Modern

2008-05-12T02:04:00.004-04:00

De Hearst Tower is een prachtige nieuwe wolkenkrabber, maar de grote meerderheid van de ontelbare bouwwerven in New York zijn wat bescheidener. Je ziet vooral veel gebouwen van een tien à twintig verdiepingen met condos, kleine appartementen. Dat zijn bijna altijd lelijke blokken, die zo goedkoop en snel mogelijk op de markt worden gezet.

Maar er zijn natuurlijk uitzonderingen. Op de foto zie je het Chelsea Modern, in de buurt van de High Line. Het is nog niet af (misschien nu al wel, de foto is een paar maanden oud), maar je kunt al vrij goed zien hoe de gevel verschillende hoeken maakt en op die manier minder strak lijkt dan de gemiddelde constructie in glas en beton. Wij steunen natuurlijk van harte deze creatievere stijl van appartementen, en hopen dat de Chelsea Modern nog navolging krijgt.

Waar? 447 W 18th St, tussen 9th en 10 Ave.

Hearst Tower

2008-05-11T00:00:00.002-04:00

New York telt al lang niet meer de hoogste wolkenkrabbers ter wereld -- die staan nu in Taipei, Dubai en andere moderne grootsteden. Maar sommige van de mooiste staan hier in onze achtertuin.

Bewijsstuk 1: de Hearst Tower. Het is moeilijk op een foto te vatten, maar deze bizarre constructie vol driehoeken en met afgebeten hoeken, is neergepoot op een oud gebouw, waar alleen de muren nog van rechtstaan. De Hearst Tower geeft zo een duidelijke New Yorkse boodschap af: het verleden wordt enigszins bewaard en zelfs geëerd, maar als het erop aankomt landen de ruimtewezens gewoon op je dak.

Waar? Op de hoek van 57th St en 8th Ave, in de buurt van Times Square.

Gas Tax Holiday

2008-05-07T18:22:00.003-04:00

Officieel heet het nog geen recessie, maar het gaat bijzonder slecht met de Amerikaanse economie. Voor ons is het natuurlijk een meevaller dat de dollar zo zwak staat, maar veel mensen hier hebben het moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen. Er is dan ook veel druk op de politici, en met name op de presidentskandidaten, om iets te doen voor de middenklasse.

Maar wat is "iets"? Enkele maanden geleden werd er al beslist om een stimulus check van $600 te sturen naar alle gezinnen met een jaarinkomen van minder dan $75,000. De meeste economen vonden dit een vreselijk idee: voor de mensen die het nodig hebben, is $600 een druppel op een hete plaat, maar het totaalbedrag kostte wel veel in de zwaar geteisterde begroting.

John McCain lanceerde een paar weken geleden een nieuw ideetje: laat ons de accijnzen op benzine afschaffen voor de zomer, een gas tax holiday. Hillary Clinton sprong meteen op het idee, maar Barack Obama verzette zich ertegen. De gas tax bedraagt immers maar 18.4 cent per gallon, of ongeveer 5 cent per liter. Een gemiddeld gezin zou op die manier maar $30 besparen over de hele zomer. Bovendien zouden de oliebedrijven waarschijnlijk de benzineprijzen verhogen, zodat de besparing nog kleiner zou worden, en dan zwijgen we nog over de effecten van extra benzineverbruik op de klimaatverandering.

Alle experts spraken zich uit tegen de gas tax holiday, en wij zijn het daar volledig mee eens. We waren zelfs verbaasd dat zo'n voorstel ooit op tafel is gelegd. De benzineprijzen zijn inderdaad enorm gestegen, maar in vergelijking met Europa is de benzine hier nog altijd supergoedkoop (met excuses voor de woordspeling): rond de $3.50 voor een gallon, of ongeveer 60 eurocent per liter. Rijden moet dus niet te veel kosten, zolang je geen enorme SUV hebt natuurlijk.

Tax treaties

2008-05-06T17:58:00.005-04:00

Ons examen Tax Treaties (over internationale belastingsverdragen) vandaag is goed gegaan. Aanvankelijk waren we nogal bang voor dit vak, omdat wij eigenlijk nauwelijks iets kennen van fiscaal recht. Het was dus niet gemakkelijk voor ons om lessen te kunnen volgen, en bovendien waren de andere studenten allemaal fiscalisten. Maar uiteindelijk is het toch nog bijzonder goed gaan. Het enige probleem was het tijdsgebrek, maar dat is typisch voor Amerikaanse examens. Het is hier allemaal open boek, maar de proffen maken hun examens zo lang dat je toch niet de tijd hebt om erin te kijken-- bij vele vakken is het examen zelfs zo opgesteld dat je het nooit kunt afkrijgen binnen de gegeven tijd. Omdat de punten worden gegeven op een curve, gaat het er gewoon om dat je minstens evenveel opgelost krijgt als de andere studenten.

Het volgende examen is Trusts and Estates. Dat is een flexible timed take-home examen: je mag het examen eender wanneer maken tijdens de examenperiode. Je kan het examen thuis downloaden, en je moet je antwoorden dan binnen de 3 uur weer opladen. Wij vinden dit een beetje een vreemd systeem, want het veronderstelt toch veel vertrouwen in de studenten. Maar blijkbaar spelen de Amerikaanse studenten het spel allemaal fair. Wij stellen ons voor dat er in Leuven toch meer misbruiken zouden voorkomen.

On a Curve

2008-05-05T20:10:00.002-04:00

Ons eerste examen is vrij goed verlopen vandaag. Het was behoorlijk moeilijk, maar gelukkig vonden de andere studenten dat ook. Gelukkig, want ze geven hier punten op een curve. Hoe slechter onze collega's het doen, hoe beter voor ons dus.

Een van onze proffen vertelde in de laatste les een grapje dat het principe van grading on a curve goed uitlegt:
Twee rechtenstudenten wandelen in het bos, waar een boze beer op hen komt afgelopen. Student #1 panikeert, maar Student #2 haalt rustig sportschoenen uit zijn rugzak en begint die vast te knopen.
Student #1: Wat doe je nu? Je kan de beer niet voor blijven met sportschoenen!
Student #2: Misschien niet, maar ik moet niet sneller zijn dan de beer...

Examens

2008-05-04T22:27:00.004-04:00

Het academiejaar zit er hier bijna op: op 22 21 mei hebben we al onze proclamatie. Maar eerst zijn er natuurlijk nog examens. Maandag hebben we al ons eerste: Behavioral Law and Economics. We hadden opnieuw amper een blokperiode, want dinsdag hadden we pas onze laatste les. Gelukkig zijn het allemaal openboekexamens, zodat er geen van buiten leren aan te pas moest komen. Het zal een korte, maar intensieve examenperiode worden voor ons, met 4 examens op 8 dagen. Maar daarna staat er ons gelukkig nog een lange vakantie te wachten.

Miley Cyrus

2008-05-03T21:46:00.006-04:00

Het schandaal van de week gaat deze keer over Miley Cyrus. Zij is, voorzover wij weten, nog niet bekend in België, maar hier is ze een echte superster. Haar programma, Hannah Montana, over een schoolmeisje dat een een dubbelleven leidt als popster, ontketende hier een ware rage onder de tweens (kinderen tussen 8 en 12 jaar oud), en overal waar je kijkt zie je wel merchandise van Hannah Montana.

Hoewel Miley nog maar 15 jaar is, staan de paparazzi ook al een poosje ongeduldig te wachten tot ze haar kunnen betrappen op een of andere uitschuiver: drank, drugs, jongens, tienerzwangerschap, enzovoort. Ze zijn kortom op zoek naar de volgende Britney waarmee ze hun tijdschriften kunnen verkopen. En toen Miley deze week poseerde in een min of meer uitdagende pose voor het tijdschrift Vanity Fair (foto), gingen de media dan natuurlijk ook meteen uit de bol. Het arme meisje heeft zich intussen al uitgebreid moeten excuseren tegenover heel Amerika voor het slechte voorbeeld dat ze heeft gesteld voor haar jonge fans. Wij zien nochtans enkel een mooie, artistieke en toch zeer kuise foto, genomen door de beroemde fotografe Annie Leibovitz, die ondermeer bekend is voor haar foto van de zwangere Demi Moore.

We Are Family

2008-05-01T22:13:00.003-04:00

Sterk hoeveel goede muziek er in België wordt gemaakt. In mijn eigen familie zelfs. Gisteren zetten we hier een demo op van mijn ene broer, vandaag eentje van de andere: Old Dreams, Goods Dreams van Sonorous.

Op vraag van Adriaan wel een disclaimer: dit is een opname van de eerste repetitie van dit liedje; het is nog volledig in ontwikkeling. Voor ons klinkt het in elk geval bijzonder goed, en ook nu kan je ons e-mailen voor meer informatie.

Nieuwe Muziek Update

2008-04-30T20:10:00.004-04:00

Nieuwe muziek uit eigen land deze keer. Uit de eigen familie zelfs. Hier vind je een demo van The Jammin' Fireheadz, die wij ook wel eens Simon & the Simons durven noemen.

Als je, zoals wij, onder de indruk bent van hun liedje en geïnteresseerd bent in meer informatie, mail ons dan en wij brengen je in contact met de groep.

Niet Parkeren

2008-04-30T00:19:00.005-04:00

Parkeren is niet goedkoop in New York, dus iedereen wil zijn garage graag beschermen. Bijvoorbeeld met een enorm pictogram op de garagepoort, gevolgd door een vriendelijke boodschap: "Niet parkeren alstublieft". Of in het New Yorks: "Don't even think of parking here".

Class Gift

2008-04-29T00:08:00.003-04:00

NYU is voor rechten echt een topuniversiteit. Naast de enorme bibliotheek en de comfortabele lokalen, merken we dat vooral aan de kwaliteit van onze proffen. Twee daarvan schreven letterlijk hét handboek in hun vakgebied, en ook de meeste anderen staan aan de top van hun specialiteit.

Zulk kwaliteitsonderwijs kost natuurlijk veel geld, en ons inschrijvingsgeld was dan ook behoorlijk hoog. Maar ondanks dat inschrijvingsgeld, en overheidssteun, heeft NYU nog altijd meer geld nodig. Daarom rekent het, zoals alle Amerikaanse universiteiten, op giften van alumni. We kregen dan ook al talloze e-mails met verzoeken om deel te nemen aan de "Class Gift". Inderdaad, nog voor we afstuderen kunnen we het alumnifonds al spijzen met $20.08 (minimum), $500 (beter) of $2,000 (om je naam voor drie jaar te laten graveren in de muur).

Het leek ons een beetje voorbarig om zo snel al geld te geven aan NYU -- we hebben op dit moment eigenlijk niet eens geld -- maar blijkbaar is het voor Amerikanen normaal om je oude universiteit financieel te steunen. Er zijn natuurlijk wat voordelen aan verbonden, zoals toegang tot de bibliotheek en diverse kortingen, maar de belangrijkste motivatie is misschien wel de legacy admission. Dat houdt in dat kinderen van alumni -- vooral dan van vrijgevige alumni -- aan minder strenge eisen moeten voldoen om toegelaten te worden. Dit is trouwens hoe George W. Bush in Yale is binnengeraakt.

Omdat wij voorlopig nog geen kinderen hebben die naar NYU zouden willen gaan, dachten we de kat nog wat uit de boom te kijken. Maar we zijn aan het twijfelen geslagen sinds het universiteitsblad een artikel schreef met als titel "Our Alumni Giving Rate Is Pitiful, and You Should Be Ashamed" (blz. 2 in deze pdf). Misschien hebben ze het geld harder nodig dan we dachten.

Potato/potato: Boterhammen

2008-04-27T23:26:00.005-04:00

(Onder het motto "You say po-tee-to, I say po-ta-to": kleine verschillen tussen Europa en de VS)

Het is in New York niet eenvoudig om lekkere boterhammen te eten. Eerst en vooral ben je al een tijdje bezig met zoeken naar een gewoon vierkant of rond brood. Bakkerijen zijn er niet, en het brood in de supermarkt is meestal nogal sponzig.

En dan is er het probleem van het beleg. Het lijkt wel alsof Amerikanen altijd hetzelfde eten. Je vindt hier immers nauwelijks slaatjes voor op de boterham; we vonden tot nog toe enkel eiersalade, tonijnsalade, vissalade en zalmsalade. Geen kip curry, préparé, scampi's in looksaus, of garnaalsalade dus, om maar enkele van onze favorieten te noemen. En de slaatjes die je vindt, zijn naar Belgische normen nogal droog; te weinig mayonaise.

Wij vermoeden dat Amerikanen met maar één boterham genoeg hebben, omdat ze hun boterhammen hier zo dik beleggen -- met zeker tien sneetjes kaas of hesp, of een centimeter pindakaas met confituur. Maar voor mensen die hun boterhammen liever wat minder dik smeren, is het zoeken naar wat variatie.

Het uitzicht uit ons venster

2008-04-25T23:46:00.003-04:00

Amper twee weken geleden zagen we de eerste bloesem aan de bomen. Sindsdien is New York heel snel heel groen geworden.

Internet

2008-04-24T21:37:00.004-04:00

Amerikaanse rechtenstudenten gaan niet zomaar met pen en papier naar de les. De overgrote meerderheid neemt zijn laptop mee om notities te nemen. Meestal zijn het enkel de buitenlandse studenten -- waaronder ook wij -- die nog op de ouderwetse manier noteren. De leslokalen van NYU zijn hier ook helemaal aan aangepast: elke plaats heeft zijn eigen stopcontact en in elk lokaal is er draadloos internet.

Er zijn natuurlijk heel wat voordelen aan noteren met je laptop: je kunt je notities makkelijk aanvullen en herstructuren later, en als je snel genoeg kunt typen, kun je nagenoeg elk woord dat de prof zegt, noteren. Een nadeel is wel dat je heel snel afgeleid kan zijn door het internet. En dat merk je ook in de les. Als je een eventjes rondkijkt, zie je heel wat studenten nieuwssites bekijken, hun mail checken, online shoppen, spelletjes spelen enzovoort. En de prof weet natuurlijk niet of je nu aan het noteren bent, dan wel aan het msn'en met je buurman.

Chicago Law School had hier genoeg van gekregen en sinds spring break is er daar geen draadloos internet meer in de leslokalen. Zoals te verwachten was, waren de studenten hier helemaal niet over te spreken. Zij zeggen dat de proffen hun lessen maar wat interessanter moeten maken, zodat de studenten vanzelf opletten. Dit lijkt ons toch niet helemaal juist. We hebben die ene keer dat we met laptop naar de les kwamen namelijk zelf ondervonden hoe verleidelijk het internet wel is, ongeacht hoe interessant de prof daar staat te vertellen. Maar is het de taak van de universiteit om studenten tegen zichzelf te beschermen? Blijkbaar wel, volgens de University of Chicago, die ironisch genoeg vooral bekendstaat om haar afkeer van paternalistische rechtsregels. Bovendien zullen studenten ook zonder internet genoeg afleiding vinden. In Chicago zit blijkbaar iedereen nu patience te spelen, of zijn foto's te bekijken.

Pennsylvania Primary

2008-04-22T16:24:00.004-04:00

Vandaag houdt de staat Pennsylvania haar voorverkiezing. Het wordt hier al soms de "potentially pivotal Pennsylvania primary" genoemd, omdat vandaag misschien definitief de Democratische kandidaat bepaald kan worden. Pennsylvania is met 12 miljoen inwoners immers een van de grootste staten van Amerika, en de voorlaatste grote staat waar nog voorverkiezingen worden gehouden.

Barack Obama zou het goed moeten doen in de grootstad Philadelphia, waar veel zwarten wonen. Toen wij in Philadelphia waren, merkten we inderdaad grote steun voor Obama: we telden meer dan 25 affiches voor Obama, tegen een stuk of tien voor Hillary. We werden ook minstens vijf keer aangesproken door supporters van Obama die vroegen of we al geregistreerd waren om te stemmen.

Toch wordt Hillary Clinton algemeen als favoriet beschouwd, omdat de Democraten in Pennsylvania vooral bestaan uit blanke arbeiders, haar sterkste supporters. De staat bevat namelijk veel zware industrie, waar er sinds de jaren 1970 alsmaar minder jobs zijn -- een beetje zoals in Wallonië. Hillary scoort meestal beter bij arbeiders, omdat ze het imago heeft van een harde werker, die bezig is met de economische problemen van werknemers. Wij schatten dan ook dat Hillary vandaag zal winnen met ongeveer 10% verschil.

Passover/Pesach

2008-04-22T00:03:00.005-04:00

Omdat er in New York een heel grote Joodse gemeenschap woont, merken we hier ook sterk de Joodse feestdagen op. Deze week is het Passover (Pesach, het Joodse paasfeest); hiermee wordt de uittocht uit Egypte onder leiding van Mozes en de bevrijding van van de Israëlieten uit de slavernij herdacht.

De term Passover komt voort uit het Bijbelse verhaal van de Tien Plagen die God over Egypte bracht, als straf voor hun behandeling van de Joden. De Tiende Plaag was de dood van alle eerstgeborenen uit Egyptische families. De Israëlieten smeerden het bloed van een geofferd lam op hun deurposten, zodat God hun huizen zou passeren en hun eerstgeborenen zou sparen ("He passed over").

In alle supermarkten zie je nu tal van koosjere delicatessegerechten liggen, speciaal voor Passover. Zo eet men onder andere ongerezen, plat brood (matzo), omdat de Israëlieten tijdens hun overhaaste uittocht geen tijd zouden gehad hebben om het brood te laten rijzen.

Er is trouwens ook link met het Christendom. Zo zou Christus' laatste avondmaal een Passover-feest geweest zijn, en het brood zou ook een matzo geweest zijn. Vandaar dat christelijke hosties ook plat zijn.

Record Store Day

2008-04-19T20:42:00.002-04:00

Onafhankelijke platenwinkels hebben het niet gemakkelijk. Langs de ene kant zet het internet grote druk op de platenverkoop, en langs de andere kant slokken grote ketens als Virgin veel marktaandeel en winkels op. Om de kleine platenwinkels en hun rol in het muzieklandschap te vieren, was het vandaag Record Store Day. Honderden platenwinkels in Amerika gaven kortingen, verkochten speciale cd's en ep's en organiseerden concerten.

Wij wilden natuurlijk ook onze lokale platenwinkels steunen en kochten een paar cd's in Etherea en Other Music. Bij Other Music speelden enkele lokale muzikanten voor dj, en er heerste een drukte van jewelste -- er was zeker dertig man aan het winkelen, in een winkel van ongeveer 20 m². Deze lokale platenwinkel lijkt dus al goed te draaien.

Baseball

2008-04-18T18:01:00.008-04:00

Je hebt hier in NY heel wat gelegenheid om allerlei sportwedstrijden te bekijken. Zo zijn we al een paar keer naar een basketbalwedstrijd van de New York Knicks gaan kijken. Intussen is het gewone basketbalseizoen jammer genoeg voorbij. Er zijn nog wel de play-offs, maar daarvoor waren de Knicks niet goed genoeg. Gelukkig is er nu baseball in de plaats; het seizoen begon een paar weken geleden. New York heeft 2 baseballploegen in de hoogste competitie, de Yankees en de Mets, en er zijn meer dan genoeg wedstrijden om naartoe te gaan.

Wij gingen gisteren naar Shea Stadium in Queens, waar The Beatles nog hebben opgetreden, om de Mets eens aan het werk te zien. Het stadium was schitterend, de sfeer zat meteen goed, er was volop eten, maar aanvankelijk was het niet zo makkelijk om in de wedstrijd te geraken. In tegenstelling tot wat wij dachten, is er namelijk niet zo veel actie in een baseballwedstrijd. We hebben tijdens de hele match, die meer dan 3 uur duurde, bijvoorbeeld maar 1 homerun meegemaakt. Het overgrote deel van de tijd was ofwel de bal niet goed gegooid door de pitcher, ofwel sloeg de batter ernaast. Er werd dus amper op de bal geklopt, en er werd dan ook amper gelopen tussen de bases. Wij hebben trouwens nog steeds niet door hoe wordt beslist of de pitcher een slechte bal gooide. Achteraf bleek wel dat deze wedstrijd een uitzonderlijk saaie was, dus misschien is het normaal iets actiever.

In elk geval vinden wij het een vreemde sport voor Amerikanen; we hadden gedacht dat ze toch iets meer actie zouden willen. De entertainment tussen de innings door was weer wel zeer Amerikaans. Het publiek mocht liedjes meezingen, er waren allerlei wedstrijdjes, er werden gratis T-shirts in het publiek geschoten, en natuurlijk was er de mascotte Mr. Met (foto rechts).

De Paus in Amerika

2008-04-16T23:42:00.002-04:00

De Paus is aangekomen in Amerika. Hij brengt een zesdaags bezoek aan Washington en daarna New York. Vandaag was er alvast een hele ceremonie in het Witte Huis, en Bush liet zich natuulijk weer van zijn verfijndste kant zien. Na de toespraak van de Paus, kun je hem horen zeggen: "Thank you, your Holiness. Awesome speech."

In New York zal de Paus Ground Zero bezoeken, een toespraak geven in de Verenigde Naties, en natuurlijk staan er ook heel wat misdiensten op het programma. Zo draagt hij zondag een dienst op in Yankee Stadium. We zullen er niet bij zijn, maar dat betekent niet dat we ook maar een woord van de festiviteiten moeten missen. De media gaan hier helemaal uit de bol voor de Paus, en elke minuut wordt dan ook uitgebreid in beeld gebracht.

Keith Olbermann

2008-04-16T00:55:00.004-04:00

De Amerikaanse nieuwszenders gebruiken soms iets lossere standaarden van objectiviteit dan wij in België gewend zijn. De meeste Europese journalisten doen zoveel mogelijk hun best om hun politieke voorkeuren te verstoppen, en proberen het nieuws zo afstandelijk mogelijk te brengen. In de VS geldt dat ook voor de nieuwsankers van de grote zenders, zoals Brian Williams of Katie Couric, maar andere presentatoren mogen vrijuit hun mening geven, en worden niet gehinderd door neutraliteit.

Fox News, de rechtse nieuwszender, begon als eerste met deze succesformule. Elke avond kan je daar kijken naar Bill O'Reilly in The O'Reilly Factor. Hij praat een uur lang over hoe Democraten onterecht belastingen verhogen, de troepen in de steek laten en het land ten prooi laten aan homo's. Daarbij nodigt hij vaak gasten uit, die hij van harte gelijk geeft of voortdurend onderbreekt, naargelang ze het met hem eens zijn. Typisch citaat: "De tactieken van [linkse website] The Huffington Post zijn dezelfde als die van de nazi's in de jaren '20 en '30".

Het grote succes van O'Reilly heeft een heel aantal imitatoren aangetrokken: Sean Hannity op Fox ("Democraat Harry Reid is minister van propaganda voor onze vijanden"), Glenn Beck op CNN ("Als je een lelijke vrouw bent, ben je waarschijnlijk ook progressief") en een resem anderen.

Ondertussen zijn er ook een aantal linkse journalisten-commentatoren opgestaan. De bekendste daarvan is ongetwijfeld Keith Olbermann. In Countdown maakt hij zich elke dag boos op de president, de vice-president en hun onbekwame en misdadige trawanten. Hij heeft zelfs letterlijk een segment Worst Person in the World, waarin hij drie mensen als slechtste in de wereld aanduidt (worse, worser en worst). Vaak zijn dat prominente Republikeinen -- de recordhouder is trouwens Bill O'Reilly.

In het begin was het even wennen om naar openlijk subjectieve journalisten te kijken. Maar we hebben naar het nieuws leren kijken zoals Amerikanen dat hopelijk ook doen: alles met een korrel zout nemen, goed nadenken of je de bron wel vertrouwt en niet al je informatie op dezelfde plaats halen. En ook: niet te luid naar de tv roepen en de bloeddruk in de gaten houden tijdens The O'Reilly Factor.

Het uitzicht uit ons venster

2008-04-13T23:43:00.002-04:00

De boom voor ons venster begint te bloeien, en we hebben deze week al temperaturen gehad van meer dan 20°C. De lente is dus begonnen!

DUMBO

2008-04-13T01:50:00.004-04:00

Onder een brug wonen is in New York niet alleen voor daklozen. In Brooklyn is een hele buurt gebouwd onder de Manhattan Bridge: Down Under the Manhattan Bridge Overpass, of DUMBO. Ondanks het vele lawaai van de brug, en de domme naam, is het een bijzonder populaire en aangename buurt.

Zoals je op de onderste foto kunt zien, was DUMBO vroeger een echte industriewijk. Rond de jaren '70 begonnen kunstenaars echter het dure Manhattan te verlaten, en de oude warenhuizen bleken ideaal om lofts en ateliers van te maken -- een typisch verhaal in New York. Je vindt in DUMBO dan ook een groot aantal kunstgalerijen, hippe restaurants en modieuze klerenwinkels.

Een bijkomend pluspunt aan DUMBO is dat je een prachtig uitzicht hebt op Manhattan. Als je goed kijkt, zie je op de bovenste foto bijvoorbeeld de Empire State Building tussen de pijlers van de brug.

On Call

2008-04-11T00:05:00.002-04:00

Als we vertellen dat we aan NYU maar twaalf uur les hebben per week, schrikken vele Belgen. En het is ook weinig: in Leuven was het waarschijnlijk dubbel zo veel. Het grote verschil is dat de lessen aan Amerikaanse universiteiten veel intensiever zijn dan in België. De prof gaat ervan uit dat alle studenten de stof al op voorhand hebben bekeken, en geeft enkel nog wat aanvullende uitleg. Je bent dus gemakkelijk een paar uur bezig aan de voorbereiding van elke les.

Ze gebruiken hier in de les dan ook de zogenaamde Socratische methode: net als Socrates, geven de proffen hier les door vragen te stellen aan de studenten (hier een oude post over de Socratische methode). Wij vinden de manier van lesgeven duidelijk superieur aan de ex cathedra methode van de meeste Belgische proffen, maar soms is het behoorlijk zwaar om een half uur door de proffen ondervraagd te worden. Ze blijven immers doorvragen alsof het een mondeling examen is, en al staat het niet op punten, je wordt wel voor schut gezet voor de hele klas als je slecht antwoordt.

De meeste proffen gebruiken het on call-systeem om de druk niet te groot te maken: een stuk of vijf studenten moeten extra goed voorbereiden en zullen ondervraagd worden, de rest moet maar "gewoon" voorbereiden. Dat heeft als voordeel dat je hart niet elke keer stilstaat als de prof een nieuw slachtoffer zoekt, maar als nadeel dat de prof nog harder doorvraagt dan anders, en vaak is er ook meer voor te bereiden.

Vandaag waren wij on call voor The 9/11 Victim Compensation Fund. We moesten zes artikels van in totaal meer dan 170 bladzijden voorbereiden en wisten niet welke artikels de prof belangrijker vond. We waren dus nogal zenuwachtig aan het begin van de les. Gelukkig bleek met de eerste vraag dat hij vooral een vrij gemakkelijk artikel wilde bespreken. Het viel dus goed mee. Maar morgenochtend hebben we weer een ander vak, en ook daar komen we misschien weer aan de beurt. Tijd om voor te bereiden dus.

Peking Duck

2008-04-08T22:19:00.005-04:00

Eén van de voordelen van in onze buurt te wonen, is de nabijheid van Chinatown. Wij eten namelijk heel graag pekingeend en in Chinatown is er geen ontkomen aan. In bijna alle restaurants en beenhouwerijen hangen de bereide eenden te pronken in de etalage (zie foto), een beetje zoals in België de gebraden kippen op de markt tentoongesteld liggen.

Voor de leken: bij pekingeend krijg je knapperige stukjes eend, geserveerd met gestoomde pannenkoekjes, staafjes lenteui en een soort dikke, zoete sojasaus. Ons favoriete Chinese restaurant is The Peking Duck House, waar ze de eend eerst komen presenteren alvorens hem voor je ogen te versnijden. En als je restjes hebt, is je doggybag geknutseld in de vorm van een eend.

John McCain Moppert voor Amerika

2008-04-07T17:17:00.014-04:00

Lang geleden dat we nog iets hebben geschreven over de campagne van John McCain, de Republikeinse presidentskandidaat. Dat kwam doordat de Democratische voorverkiezingen de meeste media-aandacht opslorpen, met de voortdurende aanvallen en tegenaanvallen tussen Hillary Clinton en Barack Obama. Misschien kwam het ook doordat McCain zelf een dutje aan het doen was.

McCain is namelijk oud. Als 72-jarige zou hij de oudste president ooit worden; na twee termijnen zou hij 80 zijn. Op zich is dat niet onoverkomelijk; veel oudere mensen zijn nog jong van geest. McCain is dat jammer genoeg niet: als hij geen politicus was, zat hij waarschijnlijk de hele dag vanuit een luie zetel zijn gazon in de gaten te houden. Als kinderen er hun bal kwamen halen, zou hij roepen, "Get orf my lawn!", gevolgd door onverstaanbaar gemompel. Maar we wijken af.

Je zou denken dat McCain zijn best zou doen om op een of andere manier te appelleren aan minder oude kiezers. Maar hij lijkt het tegendeel te doen: zijn hele campagne benadrukt nationale trots, militaire dienst en vooral veel oorlog. Hij zei onlangs dat de VS wat hem betreft nog honderd jaar in Irak mogen blijven, en hij stuurt ook aan op een oorlog met Iran. Het valt daarbij altijd op dat die oorlogen worden verantwoord door een soort eergevoel, zoals hier:

"In Iraq our national security interests and our national values converge. Iraq is truly the test of a generation, for America and for our role in the world. Faced with similar challenges, previous generations of Americans have passed such tests with honor. It is now our turn to demonstrate that our power, ennobled by our principles, is the greatest force for good on earth today. Iraq's transformation into a secure democracy and a force for freedom in the greater Middle East is the calling of our age. We can succeed."

Het lijkt ons een slecht idee om oorlogen te beginnen of verder te zetten uit een misplaatst nationaal eergevoel, of om even dapper te zijn als vorige generaties. Maar wij zijn dan ook geen Republikeinen.

Potato/potato: Cijfers

2008-04-06T14:11:00.005-04:00

(Onder het motto "You say po-tee-to, I say po-ta-to": kleine verschillen tussen Europa en de VS)

Amerikanen (en Britten) schrijven hun cijfers op een iets andere manier dan Europeanen. De foto hierboven toont het verschil aan: de bovenste regel is Amerikaans, de onderste Europees. Zoals je ziet, verschillen vooral de 1, 2, 7 en 9. Al bij al lijken de cijfers nog goed op elkaar, maar in het begin was het soms verwarrend dat de Amerikaanse 7 zo sterk lijkt op een Europese 1. Als iemand slordig schrijft, kan de 2 soms ook lijken op een Griekse alfa.

De verschillen tussen de cijfers zijn ook zichtbaar op digitale klokken en liften: in de VS hebben de 6 en 9 kortere "beentjes" dan in Europa; respectievelijk de bovenste en onderste horizontale lijn vallen weg.

Celebrity watch: George Clooney

2008-04-03T20:11:00.004-04:00

Na onze leuke ervaring bij de opname van The Colbert Report een paar maanden geleden, hebben we meteen kaarten gereserveerd om ook ons andere favoriete programma bij te wonen: The Daily Show met Jon Stewart. We hadden er ons al op voorbereid enkele uren aan te schuiven om toch maar zeker binnen te geraken; tv-shows overboeken namelijk altijd om geen lege plaatsen te hebben in de zaal. Maar daar aangekomen werd al snel duidelijk dat er meer op het spel stond dan gewoon een mogelijkheid om Jon Stewart aan het werk te zien. Niemand minder dan George Clooney zou immers te gast zijn in de show! En als je weet dat driekwart van de tijd de gast een of andere onbekende professor is die zijn laatste boek komt voorstellen, kun je je wel inbeelden hoe gelukkig we waren. Zo'n 40 anderen die achter ons in de rij hadden staan aanschuiven hadden minder geluk, en werden terug naar huis gestuurd. Stel je daar maar hartverscheurende taferelen bij voor.

De opname zelf liep, net zoals bij The Colbert Report, zeer gesmeerd, en er was niets dat moesten worden overgedaan. Ze filmen geen extra materiaal en er komt dus geen knip- en plakwerk aan te pas. Het zou net zo goed live kunnen gaan. Er zijn bijvoorbeeld ook pauzes op het moment dat er tijdens de uitzending reclame komt.

Het publiek was zeer enthousiast -- ondermeer dankzij de goede opwarmer, en het ging al helemaal uit de bol toen Clooney verscheen. Toegegeven, ook wij waren helemaal onder de indruk. Hij kwam bijzonder charmant en grappig over, en was heel lief voor het publiek. Niet zo groot (ongeveer 1m80) en ook wat slanker dan verwacht, maar wel héél knap. Veel knapper nog dan hij lijkt op tv.

In elk geval, voor iedereen met wie we nog een competitie hebben lopen om beste Celebrity Watch: wij winnen!

Vendy Awards

2008-04-01T22:07:00.002-04:00

Je vindt in New York op elke hoek van de straat wel een of ander eetkraampje. De meest voorkomende zijn de hotdogkramen, de falafel- en shoarmastandjes, en de nootjesverkopers (Nuts 4 Nuts). Ze bieden ongeveer hetzelfde assortiment aan en doen op het eerste zicht allemaal vrij goede zaken.

Af en toe kom je echter een kraampje tegen waar de mensen in rijen staan aan te schuiven. Bij ons in de buurt bijvoorbeeld, aan Washington Square South, staat elke dag gigantisch veel volk aan te schuiven bij the Dosa Man. En een tijdje geleden zagen we hetzelfde fenomeen bij een kraampje op 45th Street en Sixth Avenue dat falafels verkoopt.

Onlangs ontdekten we dat dit niet helemaal toevallig is. Deze twee kraampjes waren de voorbije jaren namelijk bij de genomineerden voor de Vendy Awards, de oscars voor eetkraampjes. Deze prijzen moeten aantonen dat straatverkopers niet alleen waterige hotdogs verkopen, maar ook lekker en origineel eten.

Tussen de sluipschutters

2008-03-31T20:51:00.005-04:00

Elke verkiezingscampagne heeft zo zijn bepalende momenten. Het tv-debat tussen Kennedy en Nixon, "Wie gelooft die mensen nog?", enzovoort. Ook in de huidige presidentsverkiezingen is er al heel wat gebeurd. Vorige week een derde moment, toen Hillary Clinton een persconferentie gaf over haar ervaring in Bosnië:

Hillary overdreef dus hoe gevaarlijk haar trip naar Tuzla eigenlijk was. Het is nog niet helemaal duidelijk hoe schadelijk deze leugen precies is voor Hillary, maar er is toch al wat negatieve berichtgeving over gekomen.

Het grote probleem is dat de Clintons al een tijdje een reputatie hebben om nogal losjes om te gaan met de waarheid -- denk maar aan de beroemde uitspraak "I did not have sexual relations with that woman". Deze nieuwe uitschuiver herinnert het publiek en de media nog maar eens aan alle schandalen uit de jaren '90.

Bovendien heeft Hillary het minischandaal vrij slecht aangepakt: eerst gaf ze het verhaal in de video. Toen er tegenstrijdige berichten kwamen van andere deelnemers aan de reis, bevestigde ze nogmaals haar versie. Pas nadat er videobeelden opdoken, en ook militaire bronnen het gevaar ontkenden, nam Hillary haar verhaal terug. Ze had dan ook nog eens een zeer zwak excuus: ze zou te weinig slaap gehad hebben en daardoor was haar herinnering vertroebeld.

Voorlopig lijkt de storm wat geweken, en wellicht zal deze zaak niet fataal zijn voor Hillary's campagne. Maar de schade aan haar geloofwaardigheid zou zich nog kunnen wreken de komende weken en maanden.

Het laatste seizoen Bush

2008-03-30T23:11:00.003-04:00

Het baseballseizoen is weer begonnen. In Washington, DC speelden gisteren de Nationals hun eerste thuiswedstrijd, en president Bush deed de eerste pitch -- het Amerikaanse equivalent van de aftrap of het startschot geven:

Aankondiger: (...) En om de eerste pitch te gooien in Nationals Park (...) is hier de president van de Verenigde Staten!
Publiek: Booooooooeeeeeeee!

Akkoord, Washington, DC stemt voor 90% Democratisch, maar toch: het wordt tijd dat het laatste seizoen Bush erop zit.

Niet "God Bless America"...

2008-03-28T22:27:00.003-04:00

Als vervolg op de post van gisteren, bespreken we vandaag opnieuw een belangrijk moment in de verkiezingscampagne. De video hieronder bevat fragmenten uit de preken van Jeremiah Wright, tot voor kort de dominee van de kerk van Barack Obama:

De ontdekking van deze video -- waarschijnlijk gelekt door de omgeving van Hillary Clinton -- was zonder twijfel het grootste politieke nieuws van het jaar. De video werd ondertussen al zo vaak op de verschillende nieuwszenders afgespeeld dat we de tekst al bijna van buiten kennen.

Wat is er precies zo controversieel? Minstens twee aspecten van de zaak worden in de VS anders bekeken dan in Europa: de invloed van godsdienst op politici, en het belang van patriottisme. Het eerste is de reden waarom de video een politiek schandaal is. Waar de meeste Belgen niet meteen zwaar zouden tillen aan de uitspraken van de dominee van een politicus -- toegegeven, misschien zou het anders liggen voor een imam -- geloven vele Amerikanen dat Wright dicht genoeg bij Obama staat om te vrezen dat ze dezelfde meningen delen.

Patriottisme legt de omvang van de controverse uit: het fragmentje dat het vaakst wordt herhaald is de uitspraak: "No, no, no. Not God Bless America: God DAMN America". Voor Belgen kan het misschien verrassend klinken, maar iemand anti-Amerikaans noemen, is hier zowat de ergst mogelijke politieke beschuldiging. De woorden van Wright passen wel in een context, maar dat telt niet: het is nooit aanvaardbaar om iets negatiefs te zeggen over Amerika.

Een bijkomend element dat de zaak een politiek mijnenveld maakt, is hoe gevoelig ras nog steeds ligt in de VS. Vele zwarten voelen zich bijvoorbeeld het slachtoffer van discriminatie in het verleden en het heden, terwijl vele blanken zich benadeeld voelen door positieve discriminatie.

De zaak-Wright nam zulke grote proporties aan dat Barack Obama zich gedwongen zag om een grote speech te geven over de rol van ras in Amerika en hoe hij de relaties tussen de verschillende gemeenschappen hoopt te verbeteren. Volgens de meeste commentatoren was de speech een schot in de roos, waarin hij het moeilijke onderwerp met veel nuance benaderde. Anderzijds blijft een deel van de media erbij dat Obama niet genoeg afstand nam van zijn dominee. Obama's politieke tegenstanders zijn ook verdeeld: de Republikeinen John McCain en Mike Huckabee hebben al gezegd dat de controverse wat hun betreft over is, Hillary Clinton vindt dat Obama een verkeerde keuze van dominee maakte.

Het Is Drie Uur 's Nachts...

2008-03-27T21:40:00.006-04:00

Sinds de primaries in Texas en Ohio op 4 maart, staat de verkiezingscampagne op een lager pitje. De volgende voorverkiezing is pas op 22 april in Pennsylvania, en de laatste staten stemmen dan in mei en begin juni. Nu het wat rustiger is, dachten we dus om een klein overzicht te maken van enkele belangrijke momenten in de campagne tot nu toe. Het eerste is een spotje van Hillary Clinton in Ohio en Texas:

Officieel heet het spotje "Children", maar het staat algemeen bekend als "the 3 AM ad". Het doel ervan is om de kiezers eraan te herinneren dat Barack Obama misschien wel mooie praatjes kan maken, maar dat de belangrijkste taak van een president is om een goede commander-in-chief te zijn, om dus klaar te staan als de veiligheid van het land in gevaar is.

Hillary Clinton maakte dit argument al eerder: ze argumenteert al sinds vorig jaar dat zij als enige Democraat voldoende ervaring heeft om president te worden, en dat Obama nog enkele jaren moet wachten en meer moet leren over buitenlands beleid. Dit spotje was wel de eerste keer dat ze haar ervaring zo expliciet koppelde aan nationale veiligheid.

Het spotje lokte heel wat kritiek uit, vooral van Obama-supporters maar ook van neutrale toeschouwers -- als je tegenwoordig nog iemand neutraal kan noemen. In de eerste plaats werd Clinton aangevallen omdat het spotje sterk inspeelt op angstgevoelens, fearmongering noemen ze dat hier. Dat zijn dezelfde tactieken die Bush al acht jaar gebruikt, en Democraten zouden daarboven moeten staan.

Een andere kritiek is dat Clinton zegt dat Obama niet klaar is om president te worden, maar John McCain wel (niet in dit spotje, maar in interviews rond dezelfde tijd). Het is begrijpelijk dat ze dit argument gebruikt om verkozen te worden, maar de meeste Democraten appreciëren het niet dat ze een Republikeinse kandidaat beter zou vinden dan een partijgenoot. Als Obama de nominatie zou winnen, kan McCain eenvoudig zeggen: "Zelfs Hillary Clinton vindt dat Obama niet klaar is om president te worden".

Tot slot is het niet helemaal duidelijk wat Hillary Clinton zelf precies heeft gedaan om te bewijzen dat zij echt beter geplaatst is om de telefoon op te nemen om drie uur 's nachts. Ze haalt vaak haar ervaring aan tijdens de jaren dat haar man Bill president was, maar dat staat ook ter discussie -- daarover later meer.

Het spotje was dus enorm controversieel, maar het was waarschijnlijk ook effectief: Clinton moést de primaries in Ohio en Texas winnen om haar campagne te redden, en dat lukte. Was het dankzij het spotje? Misschien, of misschien ook niet. In elk geval heeft dit succes Clinton aangespoord om meer negatieve aanvallen op Obama te lanceren.

The Office

2008-03-26T23:11:00.003-04:00

Op de Amerikaanse TV zul je amper buitenlandse tv-programma's of films vinden om naar te kijken. Hun grondige afkeer van ondertitels zal dit waarschijnlijk al voor een groot deel verklaren, maar Amerikanen kijken eigenlijk ook amper naar Engelse of Australische programma's. Als ze dan al eens een Britse serie goed vinden, maken ze er het liefst meteen een Amerikaanse versie van. Soms mislukt dit grandioos, zoals bij Coupling, maar af en toe is het een schot in de roos.

Wij zijn bijvoorbeeld grote fans geworden van de Amerikaanse The Office. Het concept werd behouden: het is nog steeds een mockumentary over de werknemers in een papierfabriek met focus op de gênante avonturen van de baas en de schattige romance tussen de receptioniste en de vertegenwoordiger. Om de serie aan te passen aan de Amerikaanse markt, zijn er natuurlijk wel wat aanpassingen gebeurd. Zo zijn de namen van personages veranderd: Tim en Dawn heten hier Jim en Pam. En omdat Amerikanen hun eigen gevoeligheden hebben, zoals racisme en godsdienst, zullen de grappen meer daarop focussen.

Het is ook helemaal geen slaafse remake geworden. De Amerikaanse schrijvers geven hun eigen interpretatie aan de reeks, en Steve Carell, die het personage van de baas speelt, slaagt er na een tijdje echt in om Ricky Gervais te doen vergeten.

Een nadeel aan de Britse versie was ook dat er maar 12 afleveringen waren, in lijn met de typisch korte Engelse seizoenen. In Amerika hebben we intussen al zo'n 60 afleveringen gehad. De serie wint hier volop prijzen, de kijkcijfers zitten goed en dus kun je er prat op gaan dat het einde nog lang niet in zicht is.

Supreme Court

2008-03-26T00:14:00.004-04:00

In de debatten over staatshervorming in België wordt er nauwelijks gesproken over de regionalisering van justitie. Vreemd, want in de VS ligt deze bevoegdheid grotendeels bij de staten. Elke staat heeft zijn eigen rechtbanken, met gewoonlijk onderaan een District Court, een Appellate Court in beroep en een Supreme Court aan de top.

Maar het recht van de staat New York verschilt vaak sterk van de andere staten. Een van de vele kleine verschillen is de naam van de rechtbanken: het Court of Appeals is hier de hoogste rechtbank; de rechtbanken van beroep heten Appellate Division. De naam Supreme Court is voorbehouden voor de rechtbanken van eerste aanleg. Een goede zaak voor het ego van de rechters waarschijnlijk, maar bijzonder verwarrend als je er de eerste keer voorbijkomt.

Philly Cheesesteak

2008-03-24T18:08:00.003-04:00

Om onze trip naar Philadelphia op gepaste wijze af te sluiten, hebben we ons gestort op de locale specialiteit, de Philly Cheesesteak: een broodje volgepropt met fijngesneden stukjes biefstuk, bedekt met kaas, gebakken ui, ketchup en mosterd. Eén brok cholesterol dus.

In Philadelphia is er trouwens een strijd aan de gang om de titel van beste cheesesteak. De twee grote concurrenten zijn Pat's and Geno's Steaks. Ze zijn gelegen tegenover mekaar in de straat, en beiden pretenderen de cheesesteak te hebben uitgevonden. Wij gingen naar Pat's, en we vonden zijn cheesesteak best wel lekker. Toch kregen we enkele uren later wat spijt, want de rest van de dag voelden we ons alsof er een baksteen op onze maag lag. Het zal wel niet aan Pat's gelegen hebben; wellische zijn onze Belgische magen gewoon nog niet genoeg veramerikaniseerd om dit al aan te kunnen.

Independence National Historical Park

2008-03-23T21:21:00.010-04:00

Philadelphia heeft zoals gezegd een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis van de Verenigde Staten. Het was de eerste hoofdstad van Amerika in de jaren 1790 en je vindt er dan ook nog veel historische gebouwen uit de tijd van de revolutie.

Het toeristische centrum is het Independence National Historical Park, waar je alle grote attracties vindt: Independence Hall (foto links), waar de Grondwet en de Onafhankelijkheidsverklaring werden ondertekend, en ook de wereldberoemde Liberty Bell (foto linksonder).

De Assembly Hall van Independence Hall (foto rechts) maakte het meeste indruk op ons. Op 2 juli 1776 werd hier gestemd voor de onafhankelijkheid van Amerika en kreeg Thomas Jefferson de opdracht om een Onafhankelijkheids- verklaring te schrijven. Die werd 2 dagen later aangenomen op wat nu wordt gevierd als Independence Day. In augustus waren alle Founding Fathers hier nogmaals verzameld om de originele handgeschreven Verklaring te ondertekenen (dit origineel hebben we trouwens bezichtigd in de National Archives tijdens onze trip naar Washington).

De Liberty Bell viel een beetje tegen -- al bij al is het een gewone, niet eens zo mooie klok die dan ook nog eens kapot is, maar het belang ervan voor de Amerikanen mag niet worden onderschat. Het is namelijk een van belangrijkste symbolen van de Amerikaanse geschiedenis.

De Liberty Bell werd in 1751 besteld om vijftig jaar religieuze vrijheid in Pennsylvania te vieren. In 1774 veranderde ze van betekenis toen ze werd geluid bij de opening van het eerste Continentaal Congres, de voorloper van het huidige parlement. Maar in de 19e eeuw begonnen de tegenstanders van slavernij de klok te gebruiken als een algemeen symbool van vrijheid, gelet op de inscriptie "Proclaim LIBERTY throughout all the Land unto all the Inhabitants thereof". Voor hen betekende "all Inhabitants" echt iedereen, met inbegrip van zwarten en later ook vrouwen.

Voor diegenen die benieuwd zijn geworden naar de klok, maar niet in Philadelphia geraken, kan een replica gevonden worden in de universiteitsbibliotheek van Leuven.

Benjamin Franklin

2008-03-22T23:30:00.003-04:00

Philadelphia is een van de belangrijkste steden in de Amerikaanse geschiedenis, en het ligt op amper anderhalf uur rijden van New York, dus we beslisten om er eens een weekendje naartoe te gaan.

De belangrijkste inwoner van Philly was Benjamin Franklin, de oudste van de Founding Fathers van Amerika en een echte all-rounder. Hij was een succesvol zakenman -- op zijn 42 kon hij al gaan rentenieren -- en ook een topuitvinder, van onder andere de glasharmonica en de bliksemafleider. Bovendien ontdekte hij de statische elektriciteit en schreef hij verschillende boeken. Alsof dat nog niet genoeg was, was Franklin bovenal een groot politicus: hij diende als diplomaat, bepleitte de Amerikaanse zaak in Londen, en hielp bij het opstellen van de onafhankelijkheidsverklaring en de grondwet.

Veel verwezenlijkingen, en de naam Ben Franklin duikt dan ook overal op in Philadelphia. Zoals bijvoorbeeld in de naam van deze diner, waarvan het uithangbord is versierd met een tekening van Ben Franklin als kok.

The High Line

2008-03-21T00:01:00.003-04:00

New York is vandaag een enorm dienstencentrum en telt nauwelijks nog industrie. Maar tot in de 20e eeuw stonden er heel wat fabrieken in Manhattan. De overblijfselen daarvan zijn vooral in Lower Manhattan nog duidelijk, bijvoorbeeld in het grote aantal fabrieksgebouwen dat tot industriële lofts is omgebouwd.

Een bijzonder stuk industrieel erfgoed is de High Line (foto). Dat was een verhoogde spoorweg die goederen van en naar de fabrieken in Manhattan moest brengen, en ongeveer twee kilometer lang tussen gebouwen en over straten kronkelde. Ze is al lang buiten gebruik en zou normaal afgebroken worden in de jaren '90.

Maar een aantal buurtbewoners vonden de High Line te uniek om te verdwijnen, en stelden voor om ze te bewaren en de sporen te vervangen door een verhoogd park. Het op het eerste gezicht belachelijke idee vond genoeg supporters, en het park op de High Line wordt nu aangelegd. Hier kun je zien hoe het eruit zal zien (klik op "slide show").

Jammer genoeg gaat het eerste deel van het park pas open in de herfst, dus zullen we niet bij de opening kunnen zijn. Maar vele New Yorkers wachten niet op de opening om zich in de buurt te gaan vestigen die tot High Line District werd herdoopt. De prijzen schoten er de hoogte in en er worden heel wat nieuwe, mooie en bijzonder chique appartementen neergezet.

Mijn gemeente is beter dan de uwe

2008-03-20T12:42:00.003-04:00

Puurs stuurt zijn kinderen uit: naast ~~een~~ de minister-president (Kris Peeters) hebben we met Annemie Turtelboom nu ook een minister in de federale regering. En vergeet niet dat ook ex-Miss België Dina Tersago een rasechte Puursenaar is. Niet slecht voor een gemeente met nog geen 20.000 inwoners. Zeker als we dit vergelijken met een willekeurige gemeente, laat ons zeggen Meise, dat geen enkele minister telt.

Brooklyn Bridge By Night

2008-03-20T00:55:00.004-04:00

Zoals jullie hebben gelezen, waren we sterk onder de indruk toen we eindelijk over de Brooklyn Bridge wandelden. We konden dan ook niet wachten om de trip ook 's avonds eens te doen. En dat was zo mogelijk nog meer de moeite. Kijk maar naar de foto en beoordeel zelf het uitzicht. Schitterend nietwaar?

Drugs

2008-03-18T19:57:00.002-04:00

Er wordt gezegd dat de VS streng optreden tegen drugs, maar in New York valt dat goed mee. Je kunt ze gewoon krijgen in een winkel naast de sandwichbar.

Saint Patrick's Day

2008-03-17T21:17:00.004-04:00

Vandaag was het Saint Patrick's Day -- de jaarlijkse viering ter ere van de heilige Patricius, de patroonheilige van Ierland.

Saint-Patrick's Day is de nationale feestdag van Ierland en wordt gevierd overal waar er grote groepen Ierse immigranten wonen. In de VS is het geen officiële feestdag, maar dat betekent niet dat het niet ten volle wordt beleefd; de voorbije dagen was er hier geen ontsnappen aan. We zien als sinds zaterdag overal grote groepen cafégangers die volledig in het groen gekleed gaan. Ook zijn alle pubs versierd met shamrocks (klavertjes) en Ierse vlaggen. Zelfs de Empire State Building was groen verlicht (foto). En zoals altijd als er iets te vieren valt in New York, was er ook een parade. Met meer dan 150,000 deelnemers in de parade is het de grootste Saint-Patricks optocht in de wereld.

(foto van Flickr-gebruiker dan-gozu)

Barack Obama

2008-03-16T21:05:00.006-04:00

Het "Hope" icoontje in onze linkerkolom is een bescheiden steunbetuiging aan de campagne van Barack Obama om president van de VS te worden. Als we mogen afgaan op de reacties die we daarop krijgen, wordt de keuze voor Obama in België nogal raar gevonden. We horen dat veel mensen Hillary Clinton verkiezen, en Obama maar onervaren en inhoudelijk zwak vinden. Dat is helemaal niet waar, dus we vonden het tijd om duidelijk te maken waarom wij, als we mochten stemmen, voor Obama zouden kiezen.

In de eerste plaats heeft Obama een goed oog voor buitenlands beleid. Toen president Bush in 2002-2003 de VS naar de oorlog in Irak leidde, stapte zo goed als iedereen daarin mee. De meeste senatoren, waaronder ook Hillary Clinton en John McCain, stemden voor de oorlog, en de anti-oorlogsbeweging was marginaal in de VS. Obama was in 2002 een lokale politicus met nationale ambities, dus het zou ideaal geweest zijn voor zijn carrière om de oorlog te steunen. Hij zag echter al onmiddellijk in waarom een oorlog in Irak een dom idee zou zijn, en sprak er zich sterk tegen uit, om alle juiste redenen -- hier het bewijs.

Een ander actueel thema over buitenlands beleid draait rond onderhandelingen met vijandige landen. President Bush weigert om te praten met president Ahmadinejad van Iran, Castro van Cuba of Chavez van Venezuela. Barack Obama maakte duidelijk dat hij als president zou praten met iedereen, ook met die minder frisse leiders. Het politieke establishment, met inbegrip van John McCain en Hillary Clinton, viel hem daarvoor direct aan: de vijanden zouden zich eerst vriendelijker moeten opstellen vooraleer een president ermee zou mogen praten. Maar Obama antwoordde met een citaat van John F. Kennedy: "Let us never negotiate out of fear. But let us never fear to negotiate". Onder president Obama zullen de VS opnieuw proberen om internationale allianties te sluiten, eerder dan zoveel mogelijk vijanden te maken.

Er wordt vaak gezegd dat Obama niet genoeg ervaring heeft om president te worden. Dat klinkt redelijk, maar is in de geschiedenis nogal verkeerd uitgedraaid. George W. Bush had in zijn cirkel van naaste adviseurs vele honderden jaren ervaring bij elkaar: Dick Cheney, Donald Rumsfeld, Colin Powell, enzovoort. Hun ervaring hielp hun alleen maar om met meer zelfvertrouwen enorme stommiteiten te begaan.

Omgekeerd deden de kiezers in 1860 een enorme gok door de minst ervaren president ooit te verkiezen, een lokale advocaat die amper twee jaar in het parlement had gezeten. Dat was Abraham Lincoln, wellicht de grootste Amerikaan uit de geschiedenis.

De tweede grote reden voor ons enthousiasme voor Obama is zijn charisma. Als je nog nooit een van zijn speeches hebt gezien, moet je zeker op YouTube zijn overwinningsspeech in South Carolina bekijken, of een van zijn andere schitterende toespraken. Op dit moment liggen de standpunten van Democraten en Republikeinen mijlenver uit elkaar over elk onderwerp, en dat vreet aan het nationale bewustzijn. Daarom is het enorm bemoedigend dat Obama links en rechts dichter bij elkaar wilt brengen, en verzoenend spreekt naar de Republikeinen. Op verschillende Obama-bijeenkomsten scandeerden zijn supporters ook "U-S-A!", wat hier normaal gezien wordt geassocieerd met rechtse boerenkinkels. Barack Obama is wellicht de eerste figuur sinds Ronald Reagan die alle Amerikanen weer trots kan doen voelen over hun land.

Obama voert trouwens ook een campagne om trots op te zijn. In tegenstelling tot de Amerikaanse gewoonte, blijft Obama bijna altijd positief. Hij maakt duidelijk dat hij het niet eens is met Hillary Clinton of John McCain, maar toont altijd respect voor hun persoon. Dat is vooral een scherp contrast met Clinton, die voortdurend oneerlijke negatieve aanvallen lanceert en soms zelfs op racisme inspeelt. Zo maakte ze onlangs een spotje waarin het gezicht van Obama breder en donkerder was gemaakt, zodat hij "zwarter" zou lijken en de blanke kiezers bang zou maken.

Dat brengt ons bij de laatste reden voor onze steun voor Obama: zijn identiteit. Nu we toch al een tijdje in de VS wonen, beginnen we door te hebben hoe gevoelig ras hier nog steeds ligt. Gelukkig is er allang geen wettelijk racisme meer, maar in de praktijk is er nog steeds een sterke scheiding tussen blanken en zwarten: ze wonen in verschillende buurten, gaan op andere plaatsen uit, en trekken nauwelijks met elkaar op. Een zwarte president kan dat hopelijk verbeteren.

Weinig mensen weten ook dat Obama een bijzondere achtergrond heeft: zijn vader was een moslim uit Kenia en zijn moeder een blanke uit Kansas. Tijdens zijn jeugd woonde Obama ook enkele jaren in Indonesië, en hij bezocht al enkele keren zijn familie die nog in Kenia woont (zijn vader is ondertussen gestorven). Dit staat in scherp contrast met de meeste andere Amerikaanse politici, die de rest van de wereld alleen kennen van televisie, en dan nog alleen als er oorlog is.

Het is een bijzonder lange post geworden, maar hopelijk hebben we hiermee duidelijk gemaakt waarom Barack Obama een zeer goede keuze zou zijn als president, en waarom hij zo goed scoort in de primaries.

Greenpoint

2008-03-15T23:35:00.003-04:00

De meeste mensen hebben minstens al eens gehoord van Chinatown en Little Italy, twee buurten in Manhattan waar de Amerikaanse cultuur plaatselijk vervangen lijkt te zijn door respectievelijk de Aziatische en de Italiaanse. Maar er zijn in New York nog veel meer etnische buurten, die vaak ook authentieker en minder toeristisch zijn.

In Brooklyn heb je bijvoorbeeld Greenpoint. Daar woont een grote Poolse gemeenschap, en dat zie je duidelijk in het straatbeeld: Poolse restaurants, telefoonwinkels en zelfs een echte beenhouwer -- dat vind je bijna nergens in New York. Het loopt er ook vol met mensen van Poolse afkomst, gemengd met hipsters uit het naburige Williamsburg.

Spring Break!

2008-03-13T14:53:00.002-04:00

Spring Break! Woohoo! Eindelijk een weekje vakantie. De Amerikaanse traditie eist dat we nu in Cancún of Miami het beest gaan uithangen, maar zozeer zijn we toch nog niet geïntegreerd. Wij kijken vooral uit naar een zalige week nietsdoen in New York waar we nog zo veel te bezichtigen hebben.

Brooklyn Bridge

2008-03-12T23:38:00.006-04:00

Ik was er lang te bang voor, maar uiteindelijk zijn we er toch over gewandeld: de Brooklyn Bridge. En het was eigenlijk een van de leukste dingen die we hier al hebben gedaan. Aanvankelijk leek het nog wat te eng -- je loopt immers over houten plankjes en tussen de spleten door zie je onder je de auto's rijden. Maar eenmaal we het uitzicht zagen (foto onder), was alles vergeten. We hebben ook de terugweg afgelegd over de brug, om toch nog maar eens van dat uitzicht te kunnen genieten.

Als je over de brug loopt, kun je ook heel mooi zien hoe zo'n hangbrug eigenlijk in mekaar steekt. Je ziet van dichtbij de dikke kabels van de ophanging en de twee enorme bakstenen pijlers (foto boven). Het viel ons trouwens op hoe dik die kabels wel waren. Gelukkig maar natuurlijk, want die houden uiteindelijk de brug recht.

Het is al bij al een korte wandeling -- zo'n 20 minuten inclusief korte haltes op de uitkijkplatforms -- maar dus zeker de moeite. Mijn broer en Peter zijn dan ook bedankt om mij genoeg moed in te spreken om uiteindelijk de sprong te wagen!

Eliot Spitzer

2008-03-11T22:09:00.004-04:00

Het schandaal van de week draait deze week rond Eliot Spitzer, de Democratische gouverneur van New York. Gisteren raakte bekend dat Spitzer gebruik maakte van de diensten van een exclusief prostitutienetwerk, met prijzen tot $5,500 per uur.

Zoals het hoort voor een goed schandaal, is het verhaal van Spitzer bijzonder ironisch. Spitzer werd immers tot gouverneur verkozen in 2006, nadat hij bekend werd als een agressieve procureur-generaal. Hij onderzocht onder andere enkele grote prostitutieschandalen. Vandaag doken oude tv-beelden op waarin Spitzer zelf uitlegde hoe hij prostitutienetwerken oprolde, en welke sporen de cliënten achterlieten.

De vraag rijst nu of Spitzer ontslag zal nemen of zelfs afgezet zal worden. Op een persconferentie gaf hij daar in elk geval nog geen aanwijzingen voor. (UPDATE: Spitzer maakte vandaag, 12 maart, bekend dat hij ontslag neemt). Zijn opvolger zou luitenant-gouverneur David Paterson worden. Paterson zou de eerste zwarte gouverneur van New York worden, en de eerste blinde gouverneur in de VS -- maar blijkbaar zou hij er niet zo'n zin in hebben. Spitzers eventuele ontslag zou ook gevolgen kunnen hebben voor de presidentsverkiezingen: Spitzer steunt Hillary Clinton en is ~~ook~~ niet langer een superdelegate ~~zolang hij gouverneur blijft~~. De naam van Spitzer was trouwens binnen een uur nadat het schandaal losbarstte van Hillary's website verwijderd.

Een laatste pijnlijk detail: op de persconferentie waar Spitzer de feiten toegaf, werd hij geflankeerd door zijn vrouw. Politici nemen hun vrouw nooit mee naar persconferenties, behalve dus als ze in een seksschandaal zijn verzeild. Bijna overal waar er werd gepraat over het schandaal -- en het was echt overal, in de media, op straat en in de les -- had iedereen medelijden met die arme mevrouw Spitzer: bedrogen met prostituees en toch naast je man moeten staan op het podium.

1st & 1st

2008-03-10T22:15:00.004-04:00

Het kruispunt van 1st Street en 1st Avenue, de nexus van het universum, ligt in de Lower East Side, op een kwartiertje stappen van bij ons.

1st Street is de eerste van 220 genummerde straten in Manhattan, die de stad allemaal doorkuisen van oost naar west. De avenues lopen van zuid naar noord en zijn genummerd van 1st tot 12th.

Abyssinian Baptist Church

2008-03-09T21:53:00.007-04:00

Gewoonlijk zijn wij geen trouwe kerkgangers, maar als we in Harlem woonden, zou dit wellicht anders zijn. Vorige zondag trokken we samen met mijn broer en Peter naar de Abyssinian Baptish Church en we waren meteen helemaal in de ban van de kerkdienst daar.

Om te beginnen viel het ons op hoezeer de mensen daar nog betrokken waren bij hun parochie. De grote kerk zat bijna helemaal vol en de mensen hadden hun zondagse kleren aangetrokken -- inclusief schattige kostuumpjes met das voor de jongetjes.

De weinige vrije plaatsen die nog overbleven, werden meteen gevuld door toeristen die ongeduldig stonden te wachten op een plaatsje. Eerst mochten namelijk de leden van de kerk binnen, en de toeristen moesten om de hoek in een lange rij wachten in de hoop dat er nog genoeg plaats zou overblijven. Wij waren er een uur op voorhand en geraakten gelukkig op tijd binnen. De laatsten in de rij hebben wellicht moeten wachten tot de volgende dienst zou beginnen, zo'n 2 uur later.

Ook tijdens de kerkdienst werd meteen duidelijk dat de congregatie een hechte groep was. Zo begon dominee Calvin O. Butts III, de dienst met enkele praktische mededelingen, zoals waar je de tickets van de dansavond kon kopen. Hij deelde ook de recente sterfgevallen mee, waar de mensen dan geëmotioneerd op reageerden.

Voor de rest hoorden we hier geen saaie lezingen of triestige koorgezangen. Het koor zong prachtige gospelmuziek in kleurige pakjes, à la Sister Act, waarmee iedereen spontaan begon mee te klappen. Onze favoriet was "Our God is an Awesome God", dat klinkt zoals je zou vermoeden.

De preek ging over de drie R'en van het christendom: revelation, reconcilitation en ressurection. Zwaar materiaal, maar dominee Butts sprak met heel veel passie en legde alles uit met voorbeelden uit het dagelijks leven. Met zijn zangerige uitspraak zette hij ook duidelijk de traditie van bekende zwarte dominees als Martin Luther King voort, en maakte hij het gemakkelijk om altijd de aandacht bij de preek te houden.

(foto van Flickr-gebuiker thefourlinestar)

Daylight Savings Time

2008-03-09T14:49:00.002-04:00

Voorbije nacht is bij ons de zomertijd al ingegaan: 2 uur werd 3 uur. De rest van de maand zit er dus maar 5 uur tijdsverschil tussen New York en Brussel.

Eurosong

2008-03-08T20:15:00.003-05:00

Blijkbaar is het morgen de finale van Eurosong in Vlaanderen. Om onze neutraliteit te bewaren, geven we geen stemadvies. We zouden gewoon aan de kijkers in België willen vragen om te stemmen met deze grote voorbeelden in het achterhoofd:

Teapacks - Push The Button (Israël 2007, haalde de finale niet)

Bonaparti.lv - Questa Notte (Letland 2007, 16e plaats)

Michalis Rakintzis - S.A.G.A.P.O. (Griekenland 2002, 17e plaats)

Bezoek

2008-03-06T22:43:00.006-05:00

Dit semester staan er heel wat bezoekjes van vrienden en familie op het programma. We kijken hier natuurlijk altijd erg naar uit. We proberen onze kennis een beetje tentoon te spreiden door wat tips te geven, zeker voor de bezoekers die voor het eerst naar New York komen.

En vaak leren we zelf ook nog wat bij. Zo ontdekten we de voorbije week samen met onze bezoekers Peter en Peter de Mahayana Buddhist Temple in Chinatown (foto) en de gouden Boeddha van wel 5 meter hoog -- de grootste die je in New York kunt vinden.

Intussen zitten Peter en Peter alweer op het vliegtuig richting Brussel. Wij wensen hen een goede reis en hopelijk hebben ze genoten van hun vakantie in New York. Wij hebben ons in elk geval zeer goed geamuseerd!

Vaarwel Mike, Welkom Barack

2008-03-06T01:35:00.005-05:00

Tot vandaag hadden we links op onze blog dit staan:

om onze steun voor Mike Huckabee in de presidentsverkiezingen duidelijk te maken. Mike is een evangelische priester annex Republikeinse ex-gouverneur van Arkansas, met conservatieve standpunten over de oorlog, abortus, creationisme, homohuwelijk en meer van die dingen. We waren het misschien niet altijd met hem eens (nooit, eigenlijk) maar hij leek ons wel een toffe kerel.

Jammer genoeg behaalde John McCain gisteren goede resultaten in de primaries, en is hij nu zeker van de Republikeinse nominatie. Mike moest dus wel opgeven, want zelfs een mirakel kan hem nu de nominatie niet meer bezorgen.

Omdat we John McCain niet kunnen luchten, hebben we beslist om van kant te veranderen en ons nu te engageren voor een Democraat. We kozen voor Barack Obama, vooral omdat we hem live aan het werk hebben gezien.

New York Knicks

2008-03-03T22:55:00.005-05:00

In de grote drie sporten (baseball, football en basketbal) spelen zes ploegen in New York. De slechtste daarvan is zonder twijfel de New York Knicks, die al bijna tien jaar de onderste regionen van de basketbalklassementen domineren. Vandaag gingen we naar Madison Square Garden om ze thuis te zien verliezen tegen de New Orleans Hornets.

Een basketbalwedstrijd duurt exact 48 minuten, maar we zaten er meer dan twee uur. Het spel werd namelijk voortdurend onderbroken, met verschillende entertainende shows terwijl de spelers rustten. Natuurlijk waren er cheerleaders, maar ook een talentenjacht voor zingende kinderen en een danswedstrijd. Twee gelukkige toeschouwers wonnen ook vliegtuigtickets door een paar driepunters te scoren. En naar aloude traditie werd aan het begin van de match het volkslied gezongen door een celebrity, in dit geval Gloria Reuben van ER.

Zoals gezegd verloren de Knicks dus opnieuw. Ze staan laatste in hun divisie en vele fans nemen dat niet zo goed op. Er was soms boegeroep bij slechte wissels, en we hoorden verschillende mensen roepen om het ontslag van trainer Isaiah Thomas. Voor ons hoeft dat niet meteen; we genoten enorm van het volledige spektakel.

Potato/potato: Kranten

2008-03-01T22:58:00.003-05:00

(Onder het motto "You say po-tee-to, I say po-ta-to": kleine verschillen tussen Europa en de VS)

In België was er een tijd geleden heel wat rond te doen dat de meeste kranten van formaat veranderden. De Standaard en de Gazet van Antwerpen schakelden over van broadsheet (A2) naar het tabloidformaat (A3); De Morgen ging van een kleine broadsheet naar het berlinerformaat (31.5 op 47 cm). Hoewel deze formaten sterk van grootte verschillen, zijn de proporties overal gelijk.

De meeste Amerikaanse kwaliteitskranten, zoals de New York Times en de Wall Street Journal, worden gedrukt op een totaal ander formaat: ongeveer 25 op 60 centimeter, of dubbel zo hoog als de bladzijden breed zijn. Het is niet echt handig om een artikel te lezen, maar anderzijds kan je zo de krant beter lezen op de bus of in de metro zonder je buurman te storen.

Williams v. Walker-Thomas

2008-02-29T00:22:00.003-05:00

Law & Economics (rechtseconomie) bekijkt het recht door een economische invalshoek en suggereert eventueel een efficiëntere manier om rechtsregels te maken. Maar omdat wij zulke goede studenten zijn, mochten wij onmiddellijk Behavioral Law & Economics volgen, het vervolg dat alles weer in twijfel trekt.

De grote kracht van rechtseconomie is immers tegelijk ook haar zwakte: ze gaat ervan uit dat mensen rationeel handelen. Dat betekent dat mensen een contract eerst lezen voor ze hun handtekening zetten, goed beseffen wat ze ondertekenen, enzovoort*. Jammer genoeg zijn mensen niet altijd rationeel in de echte wereld, en daarom is Behavioral Law & Economics de Nieuwe en Verbeterde Rechtseconomie.

Neem bijvoorbeeld de zaak van Ora-Lee Williams, een vrouw die leefde van de sociale bijstand. Ze kocht meubelen en een stereo-installatie op afbetaling van het bedrijf Walker-Thomas, maar het contract had verraderlijke kleine lettertjes. Zo kon Walker-Thomas alle verkochte goederen in beslag nemen zodra Williams ook maar één betaling zou missen. Williams tekende toch, miste een betaling en verloor inderdaad alle goederen.

In de gewone rechtseconomie zou dit resultaat perfect logisch zijn: Williams wist waar ze aan begon, en Walker-Thomas zou haar nooit zoveel goederen hebben verkocht zonder het ijzeren contract. Maar Behavioral Law & Economics -- nu 20% extra voorspellingskracht -- weet dat Williams niet echt wist waar ze aan begon, zelfs als ze de kleine lettertjes had begrepen.

Het is namelijk een bekend fenomeen dat de meeste mensen overdreven optimistisch zijn over hun eigen capaciteiten. Vraag bijvoorbeeld aan willekeurige mensen of ze goede of slechte chauffeurs zijn, en meer dan de helft zal zichzelf beter dan gemiddeld inschatten -- wat niet strookt met de definitie van "gemiddeld".

Op dezelfde manier had Ora-Lee Williams waarschijnlijk de kans onderschat dat ze niet genoeg geld zou hebben om haar afbetalingen te doen. Oké, ik leef wel van de bijstand, en oké, ik heb nauwelijks geld genoeg om rond te komen, maar een afbetaling missen, dat kan mij toch niet overkomen?

Laat dit ook een les zijn voor bijvoorbeeld de rokers onder onze lezers. Roken kan rationeel zijn, als het plezier ervan opweegt tegen de kans op een vervroegde dood. Maar Behavioral Law & Economics -- De Rechtseconomie van een Nieuwe Generatie -- toont aan dat de meeste mensen de neiging hebben om die kans te onderschatten.

*Dit is niet helemaal juist; alle economen worden vriendelijk uitgenodigd om een reactie met hun bezwaren achter te laten.

Verkiezingen Nieuwsflash

2008-02-27T00:16:00.003-05:00

- Volgende dinsdag komt de volgende belangrijke test voor de Democraten. Vier staten, waaronder Texas en Ohio, houden hun voorverkiezing. Er wordt algemeen aangenomen dat Hillary Clinton zowel Texas als Ohio moet winnen om nog een kans te maken op de nominatie. De peilingen geven haar voorlopig een voorsprong in Ohio, Texas zou spannend worden.

- Vandaag werd het (voorlopig) laatste debat gehouden tussen Hillary Clinton en Barack Obama. Hillary ging vrij sterk in de aanval, maar Obama pareerde sterk. Wij vonden Obama beter, maar we zijn dan ook bevooroordeeld.

- Jason Rae heeft ondertussen een beslissing genomen: hij zal Obama steunen op de Democratische Conventie. Het eventuele bezoek van Scarlett Johansson zal daarin niet meegespeeld hebben; Jason is homo.

Oscars

2008-02-25T00:30:00.008-05:00

Deze avond was het de uitreiking van de Oscars. Wij waren bijzonder blij dat we eens niet de hele nacht moesten opblijven om de winnaars te kennen. En dat we de mogelijkheid hadden alle films op voorhand te bekijken -- in België moeten er vele immers nog uitkomen.

Om ons ten volle voor te bereiden hebben we dan ook niet minder dan 4 van de 5 genomineerden voor beste film bekeken. Jammer genoeg hebben we niet de tijd gehad om No Country for Old Men te gaan zien -- en bleek dat nu net niet de winnaar van de avond te zijn met winst als beste film, beste mannelijke bijrol voor Javier Bardem, en voor de Coen broers voor beste script en regie.

We waren in elk geval blij met de winst van Daniel Day-Lewis (There Will Be Blood) en Tilda Swinton (Michael Clayton), onze persoonlijke favorieten voor beste mannelijke hoofdrol en beste vrouwelijke bijrol. We vonden het wel spijtig dat Atonement geen grote prijzen in de wacht heeft kunnen slepen. Deze film verdiende echt wel meer dan enkel een prijs voor originele muziek. Wij denken bijvoorbeeld aan beste cinematografie en beste script.

Het belangrijkste van de avond was natuurlijk de parade van de sterren. Wij zagen vooral veel rood en zwart, en het waren eerder eenvoudige ontwerpen die dit jaar de Rode Loper sierden. Onze persoonlijke favoriet was Jennifer Garner (foto rechts). En ook België was een klein beetje winnaar deze avond. Cate Blanchett schitterde namelijk in deze prachtige jurk van Dries Van Noten (foto boven).

Sneeuw!

2008-02-22T13:35:00.004-05:00

Hoewel het al een paar dagen aan het vriezen was, waren we bijzonder verrast toen er vanmorgen plotseling een laag sneeuw van ongeveer 20 centimeter dik voor onze deur lag. Ondertussen is er al heel wat zout gestrooid en sneeuw geruimd, maar we hebben op tijd ons fototoestel bovengehaald. Je kan onze foto's hier bekijken.

Campbell's Soup

2008-02-20T23:08:00.005-05:00

Oké, het zijn niet deze blikken, maar onze lokale supermarkt heeft een ruim assortiment van de bekendste soep in Amerika.

Dinsdag = Maandag

2008-02-19T22:30:00.003-05:00

Zoals we gisteren schreven, vallen de meeste feestdagen hier op maandag. Een mogelijk probleem daarmee zou zijn dat er meer lessen wegvallen op maandag, en dat sommige vakken dus niet alles gezien zouden krijgen. Gelukkig heeft NYU daar een elegante oplossing voor gevonden: vandaag (dinsdag) was het maandag. We hadden dus les alsof het maandag was, en de lessen van dinsdag vallen deze week weg. Een andere keer zullen de lessen van woensdag wegvallen, enzovoort, tot alles weer in evenwicht is.

Presidents' Day

2008-02-18T18:56:00.002-05:00

Geen les vandaag. Het is Presidents' Day en dan viert de VS de verjaardag van George Washington, de eerste president. Eigenlijk is de juiste benaming Washington's Birthday, maar sinds de jaren '80 maakt de naam Presidents' Day meer en meer opgang. Daarmee is ook de focus verschoven van de verjaardag van Washington naar de verjaardag van die andere president die verjaart in februari: Abraham Lincoln.

Het valt misschien op dat er wel heel veel feestdagen hier op een maandag vallen. Dat is geen toeval. Oorspronkelijk vielen de feestdagen op de juiste datum (Presidents' Day viel bijvoorbeeld op de verjaardag van Washington), maar om meer verlengde weekends te hebben werden heel wat feestdagen door de Uniform Monday Holiday Act verschoven naar een maandag. Ons hoor je hier zeker niet over klagen.

Brunch

2008-02-17T20:11:00.004-05:00

In bijna alle restaurants in New York kan je op zaterdag en zondag gaan brunchen. Je kan dan kiezen tussen allerlei speciale eigerechten, van een traditioneel Engels ontbijt tot verfijnde bereidingen met zalm of tilapia. De zoetekauwen onder ons kunnen zich helemaal laten gaan met pannenkoeken of French toast (verloren brood). Naast koffie, met gratis refills, drink je hierbij ook een cocktail zoals een Bloody Mary of een Mimosa.

Wij gingen deze middag Deborah uitproberen bij ons in de buurt, waar we echt hebben gesmuld van onze Eggs Rancheros (traditioneel Mexicaans ontbijt) en gerookte zalm met spinazie en gepocheerde eieren. Een aanrader voor iedereen die in het weekend in de stad is.

In tegenstelling tot andere plaatsen in de stad heerste hier ook een min of meer relaxte sfeer. Brunchen is namelijk erg populair in New York en meestal heerst er een drukte van jewelste. De restaurants zitten elk weekend helemaal vol en zonder reservatie moet je vaak tot een uur aanschuiven -- als je al een tafeltje kunt krijgen. Reserveren doe je best enkele dagen op voorhand, want er is al snel niets meer vrij. En vaak moet je zelfs met een reservatie tot een half uur wachten op een tafeltje. Dit maakten we vorige keer mee bij Jane's, een van de populairste brunchrestaurants van de stad. Daar staan de mensen elke week tot op de straat geduldig te wachten op een plaatsje.

Potato/potato: Verkeerslichten

2008-02-16T23:21:00.004-05:00

(Onder het motto "You say po-tee-to, I say po-ta-to": kleine verschillen tussen Europa en de VS)

Sommige verschillen tussen New York en Europa zijn zo klein dat we ze pas na maanden ontdekken. Neem bijvoorbeeld de verkeerslichten: in de hele stad hebben we nog nergens een verkeerslicht gezien dat rechts van de weg is geplaatst. Alle lichten hangen over het kruispunt.

Bovendien hangen de verkeerslichten meestal aan een paal die aan de overkant van het kruispunt staat, in tegenstelling tot de Europese hangende lichten. Op de foto komt het verkeer dus uit de richting van de pijl, en moeten de automobilisten dus letten op de omcirkelde lichten. Een vreemd neveneffect daarvan is dat je vaak auto's onder een rood licht ziet rijden -- in de meeste gevallen was het oranje toen ze het kruispunt opreden.

Museum of Natural History

2008-02-15T13:28:00.006-05:00

Het American Museum of Natural History is een van de grootste en mooiste musea van New York. Kunst zal je er niet vinden, maar wel een levensgroot model van een blauwe vinvis, en een meteoriet die 10,000 jaar geleden op aarde neerstortte. Je vindt er verder ook een prachtige collectie fossielen met metershoge skeletten van dinosaurussen (foto rechts) en mammoeten.

Wij brachten het meeste tijd door in het Rose Center for Earth and Space dat is aangebouwd aan het museum. Hierin bevindt zich een heus planetarium (foto links) en je kan er ook een uitgebreide tentoonstelling over het universum bezoeken. Na een korte film over de Big Bang kom je langs een spiraalvormig pad waar je meer kunt leren over de geschiedenis van het universum. Elke stap op dat pad stelt ongeveer 100 miljoen jaar voor, zodat je een idee krijgt over hoe lang het heeft geduurd voor de zon, de aarde en de maan zijn ontstaan. Helemaal op het einde van het pad is er een haartje op de tijdslijn geplakt, dat de volledige geschiedenis van de mens omvat. Na een wandeling van honderd meter stemt dat wat tot nederigheid.

Het hoogtepunt hier vonden we de film Cosmic Collisions die je kunt bekijken in het planetarium. De koepel van het planetarium fungeert als scherm en de stoelen staan een beetje naar achteren opgesteld zodat je alles goed kunt zien. Op deze manier lijkt het echt alsof je door de ruimte vliegt. Je ziet beelden van het Noorderlicht vanuit de ruimte. Robert Redford vertelt en laat zien hoe de maan is ontstaan uit een botsing van een planeet met onze aarde. Ook zie je prachtige beelden van de zon, gemaakt via de NASA-satellieten. Heel leuk en bijzonder de moeite.

Superdelegates

2008-02-14T21:35:00.005-05:00

Jason Rae, op de foto links, is in België misschien nog niet bekend, maar deze 21-jarige student heeft een grote invloed op de keuze voor de volgende president van de VS. Hij is namelijk superdelegate in de Democratische partij.

Omdat zowel Barack Obama als Hillary Clinton heel populair blijken te zijn bij de Democratische kiezers, ziet het er niet naar uit dat een van hen het binnenkort zal opgeven. De precieze regels voor de nominatie van de presidentskandidaat worden dus steeds belangrijker.

De nominatie wordt beslist op de Democratische conventie, eind augustus. Wie daar een meerderheid van de 4,048 delegates achter zich krijgt, mag het in november opnemen tegen John McCain (of zijn vervanger). Je hoort hier dan ook vaak spreken over het magic number van 2,025 (4,048/2 + 1). De meeste delegates worden verkozen in de primaries en caucuses die we elke week volgen op CNN, maar er zijn ook 795 superdelegates die niet werden verkozen -- parlementsleden, gouverneurs en andere partijleiders zoals Jason, die in 2004 als 17-jarige werd verkozen in het bestuur van de Democraten in de staat Wisconsin. Normaal maakt de steun van de superdelegates niet uit, omdat er toch één kandidaat een duidelijke meerderheid van de stemmen heeft gehaald. Maar dit jaar zou het weleens nipt genoeg kunnen zijn, zodat de superdelegates het verschil zouden kunnen maken.

De campagnes van Obama en Clinton hengelen dus volop naar de steun van de superdelegates. Op die manier heeft Jason een tijdje geleden ontbeten met Chelsea Clinton (dochter van Bill en Hillary), ontmoette hij Michelle Obama (vrouw van Barack) en werd hij opgebeld door Madeleine Albright, John Kerry en zelfs Bill Clinton. Ondanks alle druk heeft Jason nog geen steun uitgesproken voor een van de kandidaten. Wellicht wacht hij op een uitnodiging voor een dineetje met Scarlett Johansson, die campagne voert voor Obama.

Het Beste Politieke Team in de Straat

2008-02-12T20:58:00.000-05:00

De verkiezingen vallen stilaan in hun definitieve plooi. Vandaag houden Virginia, Maryland en Washington, D.C. hun primaries. Omdat deze twee staten en de hoofdstad allemaal aan de rivier de Potomac liggen, wordt vandaag ook wel de Potomac Primary genoemd. Of de Chesapeake Primary, naar de gelijknamige baai in de buurt. Of de Beltway Primary, naar de ring rond Washington. En tot slot hebben we ook al horen spreken over de Crabcake Primary, naar de lokale specialiteit.

Om onze informatiebronnen wat te diversifiëren, zappen we tussen de drie grote nieuwszenders: CNN, Fox News en MSNBC. Gelukkig worden we overal goed geïnformeerd: de analisten van MSNBC zijn volgens de reclame het Best Political Team in the Business. CNN moet daar niet voor onderdoen, met het Best Political Team on Television. Maar Fox heeft het Best Political Team Ever en wint dus deze categorie. We wachten nu dus alleen nog op een zender met het Beste Politieke Team in de Straat*.

Oh ja, de uitslagen. Obama won in Virginia en D.C.; in Maryland zijn de stembussen nog niet dicht maar Obama zal waarschijnlijk ook winnen.

* Een oud mopje heeft het over vier bakkers in dezelfde straat. De eerste maakt reclame als de beste bakker van de stad, waarop de tweede zichzelf de beste bakker van het land noemt, en de derde de beste bakker van de wereld. De vierde kan ze allemaal overtreffen door zich aan te prijzen als de beste bakker in de straat.

Neutral Milk Hotel

2008-02-11T21:16:00.000-05:00

Elke dag is een goede dag om Neutral Milk Hotel te ontdekken, maar nu is er ook een gelegenheid. Gisteren was het exact tien jaar geleden dat hun meesterwerk In the Aeroplane, Over the Sea werd uitgebracht.

Neutral Milk Hotel is misschien niet aan iedereen besteed, maar we raden je toch aan om eens te luisteren naar Holland, 1945. In het slechtste geval ben je vijf minuten kwijt, in het beste geval wordt Aeroplane je nieuwe favoriete plaat.

Koud

2008-02-11T14:47:00.000-05:00

We horen uit België allerlei berichten over recordtemperaturen en vroeg lenteweer. Jammer genoeg kunnen wij daar niet over meespreken: vanochtend was het hier -12°C. Gelukkig maakt de mooie winterzon veel goed en zijn we voorlopig nog bespaard gebleven van sneeuwstormen.

Ook in vergelijking met de rest van het land staan we er nog goed voor. In andere delen van de staat New York zorgt de koude wind er voor dat de temperaturen aanvoelen als kouder dan -20°C, en in Minneapolis werd een record gevestigd van -40°C. En vorige week nog maar zorgden tornado's in het Zuiden voor meer dan 50 doden.
Wij kunnen dus nog niet echt klagen.

Lexington Candy Shop

2008-02-08T20:35:00.000-05:00

Tijdens een wandeling door de Upper East Side kwamen we toevallig terecht in de Lexington Candy Shop, een authentieke diner waar het lijkt alsof de tijd is blijven stilstaan. Dat is eigenlijk ook het geval: de diner werd opgericht in 1925 en wordt al 3 generaties uitgebaat door dezelfde familie. Het interieur is nauwelijks veranderd sinds de jaren 1940 en op de muur kun je nog een origineel menu zien hangen, met grotendeels dezelfde gerechten als nu, maar jammer genoeg niet meer aan dezelfde prijzen -- 15 cent voor een glas melk, 45 cent voor een omelet, enzovoort.

Vooral de manier waarop ze hun frisdranken maken, spreekt enorm tot de verbeelding. Geen flesjes cola hier, maar wel een originele soda fountain uit 1948 waarmee je handgemaakte frisdrank krijgt. De serveerster spuit eerst wat huisgemaakte siroop in een glas waarna ze het verder vult met soda -- lekker!

Wij waren trouwens niet de enigen die onder de indruk waren van deze schattige diner. Foto's aan de muur tonen de vele celebrity's die hier al over de vloer kwamen. Zo kwamen Bill Clinton, Paul McCartney en Uma Thurman hier al een huisgemaakte cola drinken.

Foto van the Bridge and Tunnel Club

Celebrity watch: Vincent Pastore

2008-02-08T01:07:00.000-05:00

Vandaag hebben we nog een celebrity gespot: Vincent Pastore. Fans van The Sopranos zullen hem zeker herkennen als Salvatore "Big Pussy" Bonpensiero. Hij kwam de bar binnengewandeld waar wij ook net iets aan het drinken waren. Zeer spannend allemaal.